PET24
S E R W I S   I N F O R M A C Y J N Y

Gdyby rzeźnie miały szklane szyby, każdy byłby wegetarianinem  - Paul McCartey
...
PIES
.
Czym jest pies ? Potocznie mowa o najlepszym przyjacielu człowieka. Te zwierzę od lat wykorzystywane jest , jako pomoc ratownicza, policyjna, stróżująca-pasterska i myśliwska. Tworzenie nowych ras odpowiada upodobaniom ludzi, jak również różnorodności piękna wydobywana z zewnątrz. Pies to istota, która początkowała, jako towarzysz człowieka już w 3 roku p.n.e. 
  •   Budowa szkieletu psa 
Bez względu na rasę psa, budowa szkieletu tego zwierzęcia jest podobna. Różnice wynikają z krótszych kości ramieniowych i mniejszych palików, czy czaszki. Każdy pies ma inny nacisk szczęki . W przypadku rasy Pit Bulll Terrier, może ona wynosić nawet 5 ton. Kręgi ogonowe także są dłuższe, bądź krótsze, lub dźwignięte ku górze, jak u wiewiórki pospolitej. Kręgi pierwsiowe mogą się znacznie od siebie różnić. Są psy, które ze względu na wielkość swojej klatki pierwsiowej mogą przebiec długie dystanse z dużą prędkością, tak jak np. Harty. Należy pamiętać, że psom tego gatunku nie powinno dawać się napoić bezpośrednio po spacerze, lecz winno się odczekać conajmniej 10 min, ze względu na ryzyko zachłyśnięcia .

Choroba zwyrodnieniowa stawów u psów jest skutkiem zniszczenia chrząstki obecnej na zakończeniach kości tworzących staw. W rzeczywistości stan ten jest wynikiem procesu zapalnego toczącego się w obrębie stawów.OA występuje bardzo często wśród psów w starszym wieku: dotyczy to wszystkich ras i wielkości, ale szczególnie narażone są rasy takie jak owczarek niemiecki lub labrador. U psów ras dużych lub olbrzymich choroba może rozpocząć się wcześniej i mieć cięższy przebieg.
RODZAJE SYLWETEK:
KĄTOWANIE:
Kątowanie jest pojęciem odnoszącym się do wzajemnych stosunków przestrzennych poszczególnych odcinków kończyny zwierzęcia w stosunku do siebie, z uwzględnieniem kości i stawów obręczy i części wolnej kończyny. Przy czym uwzględnia zasadniczo stosunki przestrzenne w płaszczyźnie strzałkowej.
Kątowanie jest jednym z podstawowych pojęć nie tylko kynologicznych, ale stosowanym we wszystkich dziedzinach hodowli użytkowych zwierząt rasowych. Znaczenie ma u zwierząt u których szybkość i harmonia ruchu odgrywają zasadniczą rolę. 

Wykrok - odległość, na jaką pies wyrzuca do przodu przednie kończyny, określająca długość, a wiec efektywność chodu psa

  • Budowa narządów zmysłów psa
BUDOWA WZROKU PSA
Wiele osób zadaje sobie pytanie:

Jak widzi nas czworonożny?
Otóż naukowcy udowodnili, że psy widzą wyraźnie tylko dwa kolory: żółty i niebieski.
Dlaczego tak się dzieje? Na długiej drodze ewolucji u różnych zwierząt wyostrzyły się te zmysły, od których zależało ich przeżycie. Pies polował o zmierzchu i o świcie, więc rozróżnianie kolorów nie było mu tak potrzebne, bo o tych porach i tak wszystko jest szare. Oko miało służyć do rozpoznawania kształtów w przyciemnionym świetle, bardziej przydatny był doskonały węch i słuch. 
Choroby oczu:
C - zaćma (cataract) - oznacza zmętnienie soczewki, które powoduje, że jest ona częściowo lub całkowicie nieprzezierna i nie przepuszcza promieni świetlnych w głąb gałki ocznej.

U psów wyróżnia się zaćmę:
- wrodzoną
- starczą
- wtórną- dziedziczą 

Z zaćmą dziedziczną mamy do czynienia najczęściej. Jest to chorobą przewlekła, rozwijającą się latami a jej dokładne przyczyny nadal nie są znane, mimo wieloletnich badań. Pierwsze objawy choroby mogą pojawić się między 1 a 7 rokiem życia i dotyczyć jednego lub obu oczu. Początkowo jest to punktowe, pojedyncze zmętnienie, zwykle w środkowym polu tylnej części soczewki, które widoczne jest jedynie w badaniu okulistycznym. W tym okresie pies nie ma żadnych problemów z widzeniem i zachowuje się zupełnie normalnie.U większości psów rozwój choroby zatrzyma się na tym etapie, jednak u niektórych pojawiają się kolejne zmętniałe punkty, aż z czasem dojdzie do zmętnienia całej soczewki i całkowitej ślepoty. Łatwo wtedy zauważyć zmieniony wygląd oka, w którym widać mleczno-białą soczewkę a niekiedy także silnie rozszerzenie źrenicy.


GL - Jaskra (glaucoma) - choroba wymagającą szybkiej i skutecznej pomocy, aby zachować zdolność widzenia i dobrostan zwierzęcia.Jako jaskrę określa się wzrost ciśnienia śródocznego powyżej poziomu właściwego dla utrzymania prawidłowej funkcji oka. Ze względu na etiologię
wyróżniamy dwie postacie jaskry – pierwotną i wtórną.Do jaskry pierwotnej dochodzi przy wrodzonej dysplazji struktury kąta tęczówkowo - rogówkowego, tzw. goniodysgenezie. Do jaskry wtórnej dochodzi najczęściej w wyniku zmian anatomicznych, jakie powstają w gałce ocznej po przebyciu przez nią choroby pierwotnej. Do diagnostyki jaskry wykorzystuje się tonometrię (palpacyjną, uciskową lub aplanacyjną) oraz gonioskopię. U większości ras psów prawidłowe ciśnienie śródoczne nie powinno przekraczać 25 mm Hg. Jaskra należy do najtrudniejszych chorób w okulistyce weterynaryjnej i niestety często leczenie jej nie jest uwieńczone sukcesem.

Przyczyny pierwotne mogące doprowadzić do jaskry wtórnej to:
• pierwotne zwichnięcie soczewki
• zapalenie błony naczyniowej oka (zrosty)
• nowotwory gałki ocznej
• wylewy krwi śródoczne (krwistek)
• jaskra barwnikowa
• zaćma,
• obrzęk soczewki (np. pozapalny)
• odklejenie siatkówki
• nowotwór siatkówki
• wypadnięcie ciała szklistego• urazy mechaniczne


PRA - postępujący zanik siatkówki - jest wspólnym terminem wykorzystanym do opisania szeregu wrodzonych degeneracji siatkówki, które są różne genotypowo, ale podobne fenotypowo. Choroba występuje w obu oczach równolegle. Rozróżniamy następujące formy PRA:

- GPRA
– (Generalised Progressive Retinal Atrophy) czyli uogólniony postępujący zanik siatkówki związany z nieprawidłowym rozwojem pręcików i czopków oraz zaburzeniami procesów biochemicznych w nich zachodzącymi. Pierwszym objawem jest ślepota zmierzchowa stopniowo przechodząca w ślepotę całkowitą.

- RPED - (Retinal Pigment Epi-Thelial Dystrophy), czyli dystrofia nabłonka barwnikowego siatkówki, która polega na zwyrodnieniu komórek RPE prowadzącym do utraty prawidłowej funkcji neurosiatkówki. Zmiany te rozpoczynają się w centralnej części siatkówki, dlatego też ta forma określana jest także jako centralny postępujący zanik siatkówki (CPRA - Central Progressive Retinal Atrophy).
Utrata wzroku występuje znacznie wolniej niż przy GPRA i nie cechuje jej początkowa ślepota zmierzchowa. Pies traci widzenie centralne, z zachowaniem widzenia obwodowego.

- PRCD
- (Progressive Rod-Cone Degeneration) czyli postępujące zwyrodnienie pręcików i czopków. Ta postać PRA pojawia się u psów w późniejszym okresie, zwykle między czwartym a siódmym rokiem życia i jest przekazywana z rodziców na potomstwo, w sposób autosomalny recesywny - oznacza to, że chore szczenię musi otrzymać po jednej kopii wadliwego genu recesywnego od obojga rodziców. Rodzice będą w tym wypadku bądź nosicielami, bądź zwierzętami chorymi.Sposób przekazywania potomstwu recesywnego, wadliwego genu przez rodziców ilustruje poniższa tabela:
Dzięki żmudnej pracy naukowców można już wykonać genetyczny test na prcd u grzywaczy, dzięki temu hodowcy mogą całkowicie wyeliminować prcd z ich hodowli. Test genetyczny można wykonać już nawet u małego szczeniaka a więc na długo przed planowanym rozrodem. Badanie na prcd-PRA wykonuje się w laboratorium Optigen`u (www.optigen.com)Optigen na swojej stronie internetowej proponuje bardzo ostrożny wariant selekcji hodowlanej: zalecając, aby przynajmniej jeden z rodziców był osobnikiem zdrowym.
.
BUDOWA WĘCHU PSA
Jedne psy mają bardziej wyostrzony węch, inne mniej. Dlatego rasy psów dzielimy na kategorie i do jednej z nich zaliczamy gatunki, których węch jest na tyle wyostrzony, że mogą tropić zapachy z wielu kilometrów. Tą kategorią są psy myśliwskie- bądź fachowo: grupa psów użytkowych.. Zaliczają się do niej jamniki, beagle, setery, posokowce, wyżeł i inne. Psy dzielimy na odpowiednie kategorie :

  1. aportery - psy przeznaczone do aportowania postrzelonej drobnej zwierzyny z lądu i wody;
  2. dzikarze – predysponowane do polowania na dziki;
  3. gończe – przeznaczone do pogoni za zwierzyną;
  4. norowce – predysponowane do wypłaszania lisów, królików i innej zwierzyny zamieszkującej nory;
  5. płochacze – przeznaczone do naganiania zwierzyny;
  6. posokowce – przeznaczone do poszukiwania postrzelonej zwierzyny czarnej oraz płowej;
  7. tropowce – predysponowane do tropienia zwierzyny po zostawionych przez nią śladach (tropach),wyżły – przeznaczone do aportowania, wyszukiwania, a także polowania w wodzie.

Pozostałe gatunki mają nie co mniej wyostrzone zmysły węchu, jednak i tak wciąż większy od człowieczego. 


Różnica zaznacza się na poziomie budowy anatomicznej mózgu. U psa obszar odpowiedzialny za węch jest 40 razy większy niż u człowieka, biorąc pod uwagę wielkość mózgu. To pozwala im rozpoznawać zapachy od 1000 do 10000 razy lepiej niż człowiek. Gdybyśmy rozłożyli na stole błonę śluzową nosa psa, wraz z komórkami odpowiedzialnymi za rozpoznawanie zapachów, miałaby 390 cm2 powierzchni. U człowieka analogicznie tylko 7cm2 powierzchni a na niej 5 mln receptorów. Pies ma ich, zależnie od rasy, od 125mln do 300 mln !!!. Czyli w najlepszym wypadku jesteśmy 25 razy gorsi.Wąchanie u psów jest procesem niezależnym od oddychania. Dodatkowym udogodnieniem jest wilgotny nos. Cząsteczki zapachowe rozpuszczają się w wodzie i mikro kanalikami spływają do „odczytujących” je receptorów. Dlatego w upalne dni nasi pupile czują trochę gorzej. Podobnie się dzieje gdy nasz „wąchacz” jest przegrzany, zmęczony. Musimy brać to pod uwagę przy nauce tropienia i nie zaczynać jej w upalne, suche dni.

Innym ważnym przystosowanie są ruchome nozdrza.Poruszając się niezależnie od siebie, pozwalają określić kierunek dochodzących zapachów. Ważne u ras pracujących górnym wiatrem. Wpadającą do nozdrzy porcję powietrza, każdy pies, rozkłada na poszczególne zapachy i analizuje. Jest to jego sposób „patrzenia” na świat. I powiedzcie co daje więcej informacji: patrzenie, jak my to robimy, na ślad odciśnięty w ziemii, czy jego powąchanie. Pies po zapachu wie czy zostawił go borsuk, kot czy inne zwierze. Wie kiedy to było, w którym kierunku poszedł. Gdy był to pies to określi płeć, stan fizjologiczny osobnika, jego formę „psychiczną”. Znawca powie co to było za zwierzę i ewentualnie kierunek przemieszczania.
.
BUDOWA SŁUCHU PSA
Słuch psa jest zmysłem bardzo wrażliwym, potrafi wyłapać dźwięki o częstotliwości tak niskiej jak 16 Hz (infradźwięki) i tak wysokie jak 50 000 Hz (ultradźwięki). Właśnie dlatego tak ważne jest, aby nie zabierać psów w głośne miejsca gdyż wrażliwe psie uszy słyszą o wiele więcej, niż nasze (próg słyszalności człowieka to zaledwie 20 000 Hz). Ciekawe jest to, że pies jest w stanie usłyszeć człowieka znajdującego się 20 metrów od niego.

Psy przy rozpoznawaniu znanych osób kieruję się nie tylko węchem, ale i słuchem, gdyż mają doskonałą pamięć słuchową. Potrafią zapamiętać i rozróżnić rodzaje kroków ludzi oraz różne charakterystyczne dźwięki – skrzypienie wozu czy odgłosy znanego mu motoru. Należy też pamiętać, że różne rasy mają różnie rozwinięty słuch. Najlepiej słyszą rasy z uszami stojącymi.
Głośne dźwięki wywołują u psów ból (może się to objawiać wyciem), zaś dłuższe przebywanie w hałaśliwym otoczeniu może przytępić im słuch. Innymi czynnikami, mogącymi pogorszyć słuch naszego pupila są choroby uszu, zła pielęgnacja (głównie dotyczy psów z uszami zwisającymi) oraz starość.
Które rasy psów mają często problemy z uszami?

Niektóre rasy psów są predysponowane do zapalenia kanałów słuchowych zewnętrznych i z tego powodu wymagają szczególnej pielęgnacji. Wynika to albo z budowy anatomicznej ucha, albo z trybu życia psa. W pierwszym wypadku należy wymienić zwężony kanał słuchowy zewnętrzny 
u takich ras jak shar-pei lub zwisającą ciężką małżowinę u spanieli, bloodhoundów czy bassetów. Dodatkowo kanał słuchowy może być nadmiernie owłosiony – tak się zdarza u ras czarny terier rosyjski i sznaucer w standardzie amerykańskim. 
W drugim wypadku przyczyną częstych zapaleń przewodów słuchowych jest tryb życia psa, a konkretnie jego miłość do wody i częste kąpiele. Dochodzi wtedy do nadmiernej wilgotności 
w obrębie kanałów słuchowych, a w konsekwencji do kolonizacji i zagnieżdżenia się drożdżaków 
z rodzaju Malasezja. W obydwu przypadkach (problemy anatomiczne, częste kąpiele) mamy do czynienia z koniecznością stałej pielęgnacji przewodów słuchowych u zwierzaka. Właściciele pacjentów z atopowym zapaleniem skóry i nietolerancją pokarmową powinni regularnie pielęgnować przewody słuchowe zewnętrzne swoich pupili. Innym problemem jest z kolei nadmierna aktywność i powiększenie gruczołów łojowych 
w obrębie przewodu słuchowego, w wyniku której dochodzi do łojotokowego zapalenia przewodów słuchowych zewnętrznych. Tak się zdarza w przypadku chorób na tle zaburzeń hormonalnych np. w przebiegu niedoczynności tarczycy u psów. Należy wtedy stosować miejscowo spot-ony, hamujące aktywność gruczołów łojowych. Bez względu na to, jakie wtórne powikłania chorobowe wystąpią w obrębie przewodów słuchowych, to po ich usunięciu należy przede wszystkim usunąć przyczynę podstawową schorzenia.
SKÓRA PSA
Jak dbać o włosie psa?

Psy z długą okrywą włosową wymagają szczególnej pielęgnacji. Długą sierśc winno się dziennie czesać zapobiegając kołtunieniu. Rasy, które posiadają włosie, nie sierść powinno się regularnie strzyc, gdyż tak, jak u człowieka, włos rośnie całe życie. Raz w tygodniu należało by każdemu psu dać surowe jajko, które gwarantuje piękną i zdrową, lśniącą sierść u zwierzęcia.

.
  • Budowa Szkieletu mięśni psa
1. mięsień żwacz
2. m. mostkowo-potyliczny
3. m. mostkowo-gnykowy
4. m. obojczykowo-szyjny
5. m. obojczykowo-ramienny
6. rękojeść mostka
7. m. zębaty
8. m. nadgrzebieniowy
9. m. łopatkowo-poprzeczny
10. m. czworoboczny - część szyjna
11. m. czworoboczny - część piersiowa
12. m. podgrzebieniowy
13. m. naramienny - część łopatkowa
14. m. naramienny - cz. barkowa
15. m. najszerszy grzbietu
16. m. trójgłowy ramienia - głowa długa
17. m. trójgłowy ramienia - głowa boczna
18. m. ramienny
19. m. prostownik promieniowy nadgarstka
20. m. prostownik wspólny palców
21. m. piersiowy głeboki
22. m. skośny zewnętrzny brzucha
23. m. prosty brzucha
24. m. skośny wewn. brzucha
25. m. pośladkowy środkowy
26. m. najdłuższy uda - cześć przednia
27. m. napinacz powięzi szerokiej
28. m. dwugłowy uda
29. m. półścięgnisty
30. m. pośladkowy powierzchowny
31. żyła jarzmowa zewnętrzna

.
  • Budowa układu pokarmowego psa i przekroje
Bardzo ważne w odpowiednim funkcjonowaniu układu pokarmowego zwierzęcia jest odpowiedniao przystosowana dieta. Przede wszystkim należy unikać słodyczy w szczególności trującej dla psa- czekolady. Należy też wiedzieć i pamiętać, iż warzywo bardzo lubiane przez Polaków- kartofel / Ziemniak/ Pyra jest dla psa na tyle zbędna, że żołądek jej nie trawi. Nie ma żadnych wartości odżywczych, witamin i przelatuje przez psa narażając go tylko na silne bóle brzucha. Częstym przypadkiem jest dokarmianie psa chlebem. Pieczywo zazwyczaj jasne, jest tuczące dla ludzi, co dopiero dla zwierzęcia o owiele mniejszym żołądku od ludzkiego. Często pieczywo powodują niezdolnośc wypróżnienia, podobnie jak w dużej ilości kości drobiowe, które nie powinno się także podawać psu. Należy też pamiętać, że tanie karmy z niepewnych źródeł także powodują problemy z odpowiednim funkcjonowaniem układu. Trzustka przestaje pracować po pewnym okresie czasu i nieleczona doprowadzi do zgonu psa w czesnym wieku. 

Choroby: 
Schorzenia układu pokarmowego są najczęstszymi przyczynami wizyt w lecznicach weterynaryjnych. Podstawowe objawy jakie towarzyszą tym schorzeniom to brak apetytu, wymioty, biegunka, zaparcie i ból brzucha. Brak apetytu jest wczesną oznaką większości chorób układu pokarmowego. Może też nie być z nim związany i występować z powodów psychogennych, np. gdy najbliższy opiekun psa lub kota jest nieobecny przez kilka dni. Niektóre psy dla odciążenia żołądka urządzają sobie od czasu do czasu głodówkę. Jeśli trwa ona jeden dzień i nie ma innych objawów, nie należy się przejmować.

Zapalenie trzustki (pancreatitis) jest częstą chorobą psów, nierzadko będącą przyczyną zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki.

Przyczyny zapalenia trzustki są zazwyczaj nieznane, 90% przypadków ma podłoże idiopatyczne. Jednocześnie co 4 starszy pies, poddawany badaniu post mortem wykazuje cechy przewlekłego zapalenia trzustki.

Diagnoza chorób trzustki opiera się na dokładnym badaniu klinicznym i wielu dodatkowych badaniach laboratoryjnych (biochemia i morfologia, testy specyficzne), obrazowaniu diagnostycznym – głównie USG, badaniu histologicznym, badaniu kału, krwi.
1. łopatka
2. kość ramienna
3. kręg lędźwiowy I
4. kość krzyżowa
5. kość miedniczna
6. kość udowa
7. żebro VII
8. część przednia płata płuca lewego
9. część tylna płata przedniego płuca lewego
10. płat tylny płuca lewego
11. serce
12. mięśnie lędźwiowe
13. przepona część żebrowa
14. nerka lewa
15. wątroba
16. żołądek
17. sieć większa
18. śledziona
19. okrężnica zstępująca
20. róg lewy macicy
21. jelito czcze
22. odbytnica, jelito proste
23. pęcherz moczowy24. wysklepienie przepony
PRZEKRÓJ BOKU LEWEGO PSA:
1. kręg piersiowy I
2. kręg szyjny VII
3. kręg piersiowy XI
4. żebro II
5. mostek
6. chrząstka żebrowa V
7. żebro VII
8. przełyk
9. tchawica
10. aorta - tętnica główna
11. tętnica podobojczykowa lewa
12. pień ramienno głowowy
13. pętla podobojczykowa, tętnica szyjna wspólna lewa, żyła główna przednia
14. tętnica i żyła pachowa
15. żyła jarzmowa zewnętrzna lewa
16. pień żebrowo szyjny, zwój gwiaździsty
17. nerw szyjny VII, tętnica i żyła kręgowa
18. tętnica i żyła szyjna głęboka
19. tętnica łopatkowa dogrzbietowa
20, 21. płuco prawe
22. pień współczulny, przewód piersiowy (chłonny)
23. nerwy piersiowe
24. pień błędny górny
25. pień błędny dolny
26. nerw krtaniowy powrotny lewy
27. tętnica płucna, żyły płucne, oskrzele główne lewe
28. uszko prawe serca
29. uszko lewe serca
30. komora prawa serca
31. komora lewa serca
32. nerw przeponowy
33 - 35. przepona
36. żebro XIII
37. płat płuca prawego38. tętnica i żyła piersiowa wewnętrzna

PRZEKRÓJ PRAWEGO BOKU PSA:
1. kręg piersiowy I
2. żebro II
3. żebro VII
4. żebro XIII
5. kręg szyjny VII
6. nerw szyjny VII, tętnica i żyła kręgowa
7. tętnica szyjna głęboka, nerw piersiowy I
8. zwój gwiaździsty, tętnica łopatkowa dogrzbietowa
9. pętla podobojczykowa, żyła żebrowo szyjna prawa
10. nerw krtaniowy powrotny prawy
11. pień błedno-współczulny
12. żyła jarzmowa zewnętrzna prawa, tętnica wspólna
13. tętnica i żyła pachowa
14. tętnica podobojczykowa prawa
15. żyła główna przednia
16. żyła główna tylna
17. żyły płucne, tętnica płucna prawa
18. żyła nieparzysta prawa
19. tętnica główna, przewód piersiowy chłonny
20. pień błędny górny
21. pień błędny dolny
22. przełyk
23. tchawica
24. nerwy piersiowe
25. pień współczulny
26. nerw trzewny większy
27. płuco lewe
28. część przednia płata przedniego płuca lewego
29. tętnica i żyła piersiowa wewnętrzna
30. płat dodatkowy płuca prawego
31. przedsionek prawy serca
32. komora lewa serca
33. komora prawa serca
34. nerw przeponowy35-37. przepona

SERCE PSA:

.
  • Dieta psa 
Polecane karmy:

PURINA
ROYAL
BOSH
Jeśli naprawdę dbamy o swojego podopiecznego, musimy wiedzieć, że właściwe wartości odżywcze zapewni mu karma, której nie znajdziemy w marketach, tylko w dobrych sklepach zoologicznych i sklepach internetowych. Karmy firm Chappi, Pedegree, Floric, Darling i inne nie są odpowiednikami witamin i dziennego zapotrzebowania .  Często objawiają się biegunki, nagły spad wagi i wymioty. Należy zastanowić się nad kupnem / adopcją psa jeśli nie będzie nas stać na dobrą pełnowartościową karmę. 

Nie należy podawać psu:
Ziemniaki
Dla wielu ludzi jest to wyjątkowo smaczne danie, które gości na stołach prawie codziennie w róźnej postaci. Człowiek wykorzystuje te warzywo poznając coraz to lepsze przepisy. Ma wiele węglowodanów i jest bardzo kaloryczne. Jednak przez psa przelatuje, jak mucha przez okno. Układ pokarmowy zwierzęcia nie trawi go dobrze, a ponadto są przyczyną zaburzeń we wchłanianiu witamin z grupy B. Ponad to ziemniaki powodują u psów wyjątkowo nieprzyjemną woń z pyska zwierzęcia. 
Czekolada
Jest bardzo smaczna, ma wiele węglowodanów i składników sztucznych. Wielu z nas, a wtym dzieci nie wyobrażają sobie życia bez kostki mlecznej czekolady. Pomimo dobrego i rozkoszującego smaku tego produktu nie jesteśmy świadomi, że zawiera ona składniki, któe dla nas nieszkodliwe- dla psa są śmiertelne niebezpieczne.
Pieczywo 
Aby chleb mógł zostać strawiony żołądek psa musi wydzielić trzykrotnie więcej fermentów niż w przypadku trawienia np. mleka. Pieczywo bardzo długo zalega w żołądku zwierzęcia. Podawanie chleba powoduje nadmierna ilość gazów i zaparcia, przy czym idą silne bóle brzucha.
Orzechy 
Posiadają bardzo wiele substancji oleistych oraz są ciężke w trawieniu. Powodują ropienie spojówek. 
Cebula 
Nalezy do roslin z rodzaju liliowatych zawiera toksyczne dla zwierzat alkaloidy u miesozernych spozycie nadmierne powoduje biegunki zaburzenia ruchowe przyspieszenie tetna i oddechow moze byc przyczyna zgonu.
Czosnek
Podobnie, jak cebula należy do roślin zawierających toksyczne dla zwierząt alkaloidy. 
Każdy pies powinien mieć ustaloną dawkę jedzenia na dzień. Dokarmianie w innych porach demoralizuje zwierzę i uczy jedzenia  większej ilości, niż powinien. 
Pies powinien otzrymywać jedzenie dwa razy dziennie. Po porannym spacerze oraz po wieczornym. Nie wolno karmić psa przed wyjściem, gdyż może dostać skrętu jelit. 
Dawki powinny być odpowiednie do masy ciała psa i jego zpaotrzebowaniu. Jakość karmy też jest ważna, gdyż gorszej należy podać więcej ze względu na zapotrzebowanie wartości odżywczych. W tych kwestiach najlepiej gdy weterynarz zaleci dawkę.
Co najlepsze dla psa z naszej kuchni ?
  1. Ugotuj skrzydełka kurcząt, wnętrzości, bądź porcję rosołową i przygotuj wywar z posiekaną w kostkę marchewką ( nie używaj przypraw, ani kostki rosołowej). Z gotowego " rosołu" wyciągnij mięso,a na wywarze ugotuj ryż.Ostudź go do 30 stoopni C i dodaj kawałki mięsa ( bez kości) do ryżu. Wymieszaj i podaj psu w odpowiedniej dawce.
  2. Na margarynie z wodą usmaż wątróbkę. Nie dodawaj przypraw, ani cebuli. W osobnym garnku ugotuj ryż na wodzie. Gotową watróbkę posiekaj wraz z sosem zmieszaj z ryżem. Podaj psu w odpowiedniej dawce.

  • Budowa uzębienia psa
Zgryzem nazywamy stosunki przestrzenne zębów górnych w stosunku do dolnych, a także w stosunku do siebie.Ogólnie rzecz biorąc wyróżniamy zgryz nożycowy (eugnatyczny), przodozgryz (zgryz szczupaczy), tyłozgryz (zgryz karpiowaty),i zgryz cęgowy i zgryz krzyżowy. Za prawidłowy uznaje się zgryz nożycowy, jednak inne zgryzy mogą być cechą rasową uwzględnioną w poszczególnych wzorcach.

Dorosły pies ma w sumie 42 zęby. W szczęce (potocznie nazywana "szczęką górną") znajduje się sześć siekaczy (dentes incisivi), Dwa kły (dentes canini), cztery przedtrzonowce (dentes premolares) i dwa trzonowce (dentes molares).
W żuchwie (potocznie zwanej szczęką dolną) występuje także sześć siekaczy, dwa kły, cztery przedtrzonowce, ale w przeciwieństwie do szczęki trzy trzonowce.

W anatomii porównawczej, medycynie weterynaryjnej i kynologii stosuje się pojęcie wzoru zębowego, w którym grupuje się zęby poszczególnych odcinków. Przy czym dla oznaczenia poszczególnej grupy stosuje się pierwszą literę łacińskiej nazwy grupy. Dla odróżnienia zębów stałych od mlecznych, stosuje się w przypadku stałych dużą literę, a w przypadku zębów mlecznych - małą.

Tak więc wzór zębowy dorosłego, posiadającego pełne uzębienie stałe psa będzie wyglądał następująco:
Zwyczajowo wzór zębowy (schemat zębowy) przedstawia tylko połowę uzębienia. Jeśli jednak występują braki zębowe, lub anomalia (np. zęby nadliczbowe) wtedy konieczne jest przedstawienie pełnego wzoru, uwzględniającego obie strony szczeki i żuchwy.

Często stosuje się tzw. skrócony wzór zębowy. Przedstawia on jedynie ilość zębów w grupie. Stosowany jest on z reguły w anatomii porównawczej. W opisach kynologicznych nie powinien być stosowany, gdyż nie odzwierciedla konkretnych braków zębowych.
Zawiązki zębów stałych jak i mlecznych tworzą się już w wieku płodowym. Zęby mleczne wyżynają się między trzecim i czwartym tygodniem życia szczenięcia. Liczba ich jest jednak skrócona do 28, gdyż nie występują trzonowce i pierwsze przedtrzonowce. 

Skrócony wzór zębowy mleczaków będzie więc wyglądał następująco:
Oprócz nazw systematycznych zęby psa maja także nazwy zwyczajowe wywodzące się z łowiectwa.
I tak pierwsze (wewnętrzne) siekacze I1 | I1 noszą nazwę cęgów. Pośrednie siekacze I2 | I2 to średniaki, natomiast największe, zewnętrzne siekacze I3 | I3 to okrajki. Także największe zęby boczne (P4 w szczęce i M1 w żuchwie) określane są nazwą łamaczy (dentes sectorius) i jak ich sama nazwa wskazuje służą do łamania kości i rozdzielania mięsa (dens sectorius - ząb tnący).Właśnie łamacze i kły pozwalają zakwalifikować psa do drapieżników.

Stosunki przestrzenne zębów górnych w stosunku do dolnych, a także w stosunku do siebie nazywamy zgryzem.
Ogólnie rzecz biorąc wyróżniamy zgryz nożycowy (eugnatyczny), przodozgryz (zgryz szczupaczy), tyłozgryz (zgryz karpiowaty), cęgowy i zgryz krzyżowy. Za prawidłowy uznaje się zgryz nożycowy, jednak inne zgryzy mogą być cechą rasową uwzględnioną w poszczególnych wzorcach.

Zgryz nożycowy
Zgryzem nożycowym nazywamy najczęściej występujący stosunek przestrzenny zębów górnych (szczęk) w stosunku do dolnych (żuchwy). Występuje u psów z wydłużoną głową, których łuk zębowy górny jest nieco większy od łuku dolnego. Przy zwarciu zęby górne przysłaniają nieco zęby dolne. Najwyraźniej widoczne jest to w odcinku przednim łuków zębowych (siekacze i kły) Siekacze górne znajdować się wtedy powinny przed siekaczami dolnymi, natomiast dolny kieł znajduje się bardziej przyśrodkowo od górnego, tzn. między kłem górnym i zewnętrznym siekaczem górnym (okrajkiem).
W odcinku bocznym górny P1 (łamacz), powinien także znajdować sie na zewnątrz w stosunku do zębów dolnych i stykać się z odpowiednimi powierzchniami dolnego P4 i M1. Zgryz nożycowy zapewnia najbardziej efektywne funkcję rozrywania i rozdrabniania pokarmu i jest u większości psów uznawany za obowiązującą cechę wzorca.

Tyłozgryz (zgryz karpiowaty) 
charakteryzuje się dysproporcją wielkości łuków zębowych, przy czym łuk zębowy górny jest zdecydowanie większy od dolnego. Wywołany jest genetycznie uzależnionym niedorozwojem żuchwy i traktowany jako wada. Za wadę odpowiedzialny jest gen recesywny.
Przy zwarciu zęby górne znajdują się zdecydowanie przed dolnymi. Najwyraźniej widoczne jest to w odcinku przednim łuków zębowych (siekacze i kły). Siekacze górne znajdują się wtedy przed siekaczami dolnymi, przy czym między łukami zębów występuje wolna przestrzeń (zęby nie stykają się). Przy znacznej dysproporcji dolne kły mogą ranić podniebienie psa, utrudniając przyjmowanie pokarmu

Przodozgryz (zgryz szczupaczy)
charakteryzuje się dysproporcją wielkości łuków zębowych, przy czym łuk zębowy dolny jest większy od górnego. Najczęściej wywołany jest genetycznie uzależnionym przerostem żuchwy i traktowany wtedy jako wada. Przodozgryz może być także wyselekcjonowaną cechą rasową u psów krótkogłowych i wtedy wywołany jest skróceniem szczęki. Przy zwarciu zęby górne przysłonięte są dolnymi. Najwyraźniej widoczne jest to w odcinku przednim łuków zębowych (siekacze i kły). Siekacze górne znajdują się wtedy za siekaczami dolnymi, natomiast dolny kieł bardziej przyśrodkowo od górnego, tzn. między kłem górnym i zewnętrznym siekaczem górnym (okrajkiem), lub przy znacznej dysproporcji zewnętrznie w stosunku do kła górnego.
Niepożądany przodozgryz wywoływany bliżej nieznanym genem, lub grupą genów jest wadą w przypadku zdecydowanej większości ras. U psów krótkogłowych jak np. buldogi, boksery, pekińczyki jest cechą rasową.

U pekińczyka często dochodzi do zwyrodnienia górnych zębów odcinka przedniego, gdyż nie mogą brać udziału w procesie mechanicznego przygotowania pokarmu.

Zgryz cęgowy 
jest obok zgryzu nożycowego często występującym rodzajem zgryzu. Przy zwarciu zęby górne stykają się "cęgowo" z zębami dolnymi. Najwyraźniej widoczne jest to w odcinku przednim łuków zębowych (siekacze i kły) Siekacze górne stykają się swoimi brzegami siecznymi z antagonistami, natomiast dolny kieł powinien znajdować się bardziej przyśrodkowo od górnego, tzn. między kłem górnym i zewnętrznym siekaczem górnym (okrajkiem).
W odcinku bocznym górny P1 (łamacz), powinien stykać się z odpowiednimi powierzchniami dolnego P4 i M1. Zgryz tego typu jest właściwy u większości ras pasterskich. Traktuje się go jako zgryz pierwotny.

Zwrócić jednak należy uwagę, że u psów starszych, u których brzegi sieczne siekaczy zostały już starte, forma taka jest jak najbardziej prawidłowa. Ocena, jaki rodzaj zgryzu miał konkretny pies w młodszym wieku nie jest już możliwa. Pewnym miernikiem może być jedynie zazębienie w odcinku bocznym łuków zębowych.

  • RASY PSÓW I ICH CHARAKTERY
A
AIREDALE TERRIER
Jest nie tylko luksusowym psem, którym można popisać się na wystawie. Jest także uroczym zwierzęciem domowym. Wielka miłośniczka tej rasy, Angielka, pani Irene Hayes tak oto pisze o "królu terierów": "Wielu ludzi uważa, że psy tej rasy są za duże, aby trzymać je w mieszkaniu.. Airedale sprawia znacznie mniej kłopotu, niż przedstawiciele niejednej z małych ras (…). Jeśli ma swoje miejsce – pozostanie na nim. Jeśli przypadkowo znajdzie się na twojej drodze – będzie miał do ciebie takie zaufanie, że pozwoli ci przejść nad sobą nie przeszkadzając ci w tym i nie wykonując żadnego ruchu".
AKITA AMERYKAŃSKA

Duże japońskie psy mają bardzo specyficzną osobowość, więc nadają się dla ludzi spokojnych a jednocześnie zdecydowanych. Twarde wychowanie tych psów, w zależności od skłonności, może spowodować bojaźliwość lub też agresję. Najwięcej osiągnie się poprzez przyjazne, cierpliwe i konsekwentne wychowanie. Jeśli się z tego zrezygnuje, będzie próbował przejąć przywództwo w swoim stadzie (będzie próbował podporządkować sobie również członków rodziny), ponieważ należy do psów dominujących.
AKITA INU

Akity nie są psami "miękkimi". Mają swoje zdanie. Poprzez umiejetne postępowanie można uzyskać jednak bardzo sympatycznego psa do towarzystwa a jego aparycja, spostrzegawczość i siła, zarówno fizyczna jak i osobowości zapewni nam komfort bezpieczeństwa.
ALASKAN MALAMUTE

Łagodny wilk - na pierwszy rzut oka nieprawdopodobne, a jednak możliwe. W wielu publikacjach spotkacie się określeniem, że malamut nie jest psem dla każdego. I taka właśnie jest prawda. Często decydujemy się na posiadanie psa danej rasy kierując się wyłącznie wyglądem, a nie zwracając uwagi na jego charakter, temperament, uspsobienie czy użytkowość.
ALPEJSKI GOŃCZY KRÓTKONOŻNY

Alpejskie gończe krótkonożne to niewielkie, krzepkie psy o wielkiej pasji i ciętości. Z uwagi na swą krótkonożność wolniej gonią po tropie, przez co zwierzyna nie uchodzi przed nimi zbyt szybko.Dojrzewają psychicznie szybciej niż posokowce hanowerskie czy bawarskie, co gwarantuje nam możliwość wcześniejszego wykorzystania psa w łowisku.
AMERICAN STAFFORDSHIRE TERIER

pies towarzyszący, obrońca. Dobrze współżyje z dziećmi. Przyjacielski wobec innych ludzi jeśli nie pojawi się zagrożenie. (może okazywać agresję wobec innych psów). Wykazuje dużą potrzebę ruchu. Kocha zabawę. Cena szczenięcia w Polsce waha się od ok. 1200 zł. do 3000 zł.. Długość życia 10 - 13 lat.
APPENZELLER SENNENHUND

jedna z ras szwajcarskich, pies średniej wielkości, przystosowujący się do warunków mieszkaniowych, który nad wszystko przekłada kontakt z właścicielem. Wszechstronny, nadający się do różnego typu szkolenia, doskonale sprawdza się w psich sportach i z pasją oddaje się powierzonemu mu zadaniu ( w Polsce mamy przedstawiciela tej rasy, który jest ratownikiem). Chętnie potowarzyszy w bieganiu czy jeździe na rowerze
AMERYKAŃSKI PIES ESKIMOSKI

Jest to wyśmienity pies pociągowy, bardzo dobry stróż, uwielbia pracę i ruch na świeżym powietrzu. Ze względu na jego pierwotne przeznaczenie nie nadaje się na psa domowego, powinien być trzymany na dworzu, gdzie mógłby spożytkować swoją energię. Powinien być także regularnie szczotkowany.
AUSTRALIAN CATTLE DOG
Dla celów praktycznych wykorzystywany do pomocy przy pilnowaniu bydła. Zawsze czujny, krańcowo inteligentny, baczny, odważny i godny zaufania, z wpojonym poczuciem obowiązku - jest psem idealnym do tej roli. Jego lojalność oraz instynkty opiekuńcze powodują, że sam przyjmuje rolę stróżującą w stosunku do hodowcy, jego stada i majątku. Będąc podejrzliwym w stosunku do obcych, musi jednocześnie być posłuszny podczas wystawiania na ringu.
AUSTRALIAN SILKY TERRIER

o dziś Silky Terriery posiadają temperament wskazujący na pokrewieństwo tej rasy z dawnymi tępicielami szkodników. I mimo iż zaliczają się do psów miniaturowych zasłużenie nazywane są terrierami.
B
BANESJI
Pies ten jest bardzo czysty, myje się jak kot i jest jak kot powściągliwy w kontaktach. Ma dużą dozę kociej natury i chcąc nie chcąc musimy się z tym pogodzić albo... wybrać inną rasę. Należy być w stosunku do niego sprawiedliwym, wyrozumiałym i bardzo, bardzo cierpliwym. Jest bardzo żywy, serdeczny, elegancki, bystry obserwator - nic nie ujdzie jego uwadze. Myją się wylizując swoją sierść, nie szczekają- tylko ( bardzo rzadko ) wydają odgłosy podobne do mieszaniny gardłowego śmiechu i jodłowania.
BASSET ARTEZYJSKO
Jest jednym z najbardziej inteligentnych i wesołych psów gończych. Oprócz pierwszorzędnych cech psa myśliwskiego to także ceniony pies do towarzystwa dla całej rodziny. Jeśli będzie mógł żyć w ciągłym kontakcie z właścicielem, będzie najszczęśliwszy. To pies uwielbiający ludzką obecność, pełen serca, niezwykle przywiązany do swoich właścicieli. Doskonale czuje się zarówno w ludzkiej jak i w psiej sforze. Bardzo dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami - niekoniecznie psami.
BASSET HOUND
Bardzo wytrzymały, o doskonałym węchu tropowiec, pracujący bardzo dokładnie po tropie, ale w pędzie osiągający szybkość nawet 40 km/h . Pierwsze bassety były też używane do polowania na zające i dzięki masywnej budowie i krótkim łapom doskonale sprawdzały się przy pracy w trudno dostępnych zaroślach i krzakach. Dzisiaj bassety pracują jako tropowce na sztucznie układanych z dziczej farby ścieżkach.
BASSET Griffon Vendeen
Nie może odbiegać bardzo od tego, do czego te psy zostały stworzone. Dlatego warto pamiętać, że mimo wdzięku, urody oraz przyjaznego i pogodnego usposobienia są to nadal psy myśliwskie. Owszem mogą być psami towarzyszącymi i rodzinnymi, a ułatwia im to ich łagodne, ciekawskie, przyjacielskie i żywotne usposobienie.
Niewątpliwie wadą jest ich niepokorny charakter, bo niezbyt chętnie podporządkowują się właścicielowi. BGV ma swoje zdanie, dlatego powinni posiadać je ci, którzy znajdą tyle czasu, by je układać i odpowiednio wychowywać oraz zapewniać im maksymalną dawkę ruchu i zajęć. Ten pies o wyglądzie słodkiego roztrzepańca wynalazcy swoją popularność zawdzięcza też byciu nieskomplikowanym towarzyszem dziecięcych zabaw. Raczej nie przeszkadzają mu mało delikatne na początku maluchy, radzi sobie nimi dzięki zwinności i wytrzymałości.
BARBET (Francuski Pies Dowodny)

Główne cechy charakteru Barbeta to cierpliwość i delikatność. Jest to pies zrównoważony, spokojny i łagodny w stosunku do ludzi i innych zwierząt. Dzięki stabilnemu charakterowi jest on doskonałym psem rodzinnym. Jego subtelność
i wyczucie sprawiają, że Barbet sprawdza się jako pies dla dziecka. Barbety to psy kochające towarzystwo człowiek, mocno też przywiązuje się do swojej rodziny. Jest radosny i wesoły nigdy agresywny. Barbet nie jest psem szczekliwym, ale czujnym i sygnalizującym obca osobę na swoim terenie.
BEAGLE

Wesoły, jego specjalnością łowiecką jest gonienie po śladzie, głownie zajęcy. Odważny, energiczny i zdecydowany, czujny i inteligentny o zrównoważonym temperamencie. Jest ruchliwy i sympatyczny, nie ma w nim agresji ani tchórzostwa.
BEARDED COLLIE
Jest to jeden z najbardziej widowiskowych psów pasterskich. To prawdziwa uczta dla oka. W górzystej Szkocji, gdzie spełniały funkcje pasterskie zaganiając stada, charakterystyczną cechą był kosmaty włos zabezpieczający psa przed chłodem i deszczem. W pracy pasterskiej posługiwały się głosem, a ich cechy myśliwskie zawdzięczały kojarzeniu ze szkockimi chartami.
BEAUCERON
Owczarek z Beauce jest psem szybkim, inteligentnym, pracowitym, potrzebującym bardzo dużo ruchu. Egzemplarz zgodny ze standardem prezentuje silną osobowość co oznacza daleko idące posłuszeństwo pod warunkiem dominacji przewodnika. Jego ogromna sprawność fizyczna, wytrzymałość i siła wymaga rozładowania energii poprzez codzienny, długi spacer i wybieganie. Stąd mogą wynikać trudności w adaptowaniu do życia miejskiego, w mieszkaniu
BEDLINGTON TERRIER
W jaki sposób jednak górniczy "pies do wszystkiego" stał się pieskiem do towarzystwa i kanapowcem, jakim jest dzisiaj? To bardzo proste – bedlington terier podbił serce brytyjskiego High Society. Wypierany z izb biedaków przez coraz to inne rasy stał się interesującym obiektem zainteresowania dla ekscentrycznych arystokratów. To dzięki ich zabiegom hodowlanym zmienił nieco sylwetkę, uzyskując dłuższą szyję i bardziej harmonijny wygląd, podkreślony jeszcze nietypowym strzyżeniem.
BERGAMASCO

Zadaniem bergamasco jest przepędzanie i obrona stada; predestynują go do tego czujność, zdolność do koncentracji i zrównoważenie. Łatwo się uczy, a jego zdecydowanie w połączeniu z rozwagą i cierpliwością czynią zeń doskonałego psa stróżującego i do towarzystwa, z powodzeniem wykonującego najrozmaitsze zadania. Jest mocno przywiązany do człowieka.
BERNARDYN

silny, muskularny w każdym fragmencie ciała (średnia waga psa - 80 kg, suki - 65 kg, psy zwłaszcza często przekraczają 100 kg wagi i osiagają 90 cm wzrostu w kłębie). Długość tułowia przewyższa o 8% wysokość. Są dwie odmiany tej szwajcarskiej rasy: krótkowłosa i długowłosa. Z wyjątkiem szaty, różnic anatomicznych między nimi nie ma.
BERNEŃSKI PIES PASTERSKI

Kiedy berneńczyk pokocha - to już na cale życie! Ma charakter pełny dobroci i dobroduszności. Nie atakuje innych psów, nie uprawia kłusownictwa, jest spokojny i łatwy do prowadzenia. Mimo wrodzonej uległości i przyjażni jest inteligentny, posłuszny, wierny i czujny. Tubalnego swego głosu nie nadużywa, głosząc jedynie zagrożenie lub radość. Zarówno psy jak i suki uwielbiają zabawę i kochając nadzwyczaj dzieci wykazują wiele delikatności podczas zabaw z nimi. Jest opiekuńczy i zawsze do dyspozycji. Uwielbia przestrzeń i życie na świeżym powietrzu a także dużo swobody i ruchu. Nie jest mu pisana nudna egzystencja w mieszkaniu, nawet gdyby to był obszerny apartament. Potrafi zaskoczyć swoja sprawnością i wytrzymałością, szczególnie tych, którzy raczej widzieli w nim statecznie przechadzającego się misia niż energicznego, żywiołowego partnera zabaw
BIAŁY OWCZAREK SZWAJCARSKI

Pod względem zdrowia białe owczarki szwajcarskie należy traktować tak samo z pieczołowitą troską jak i owczarki niemieckie. Obydwie rasy narażone są na dysplazję (jak wszystkie duże rasy) i mimo, ze BOSy nie są objęte obowiązkowymi badaniami w tym kierunku, należy je prześwietlać i odpowiednio również pod tym kątem (nie tylko eksterieru) dobierać egzemplarze do dalszej hodowli. Pierwszy rok życia owczarka jest szczególnie ważny, należy podawać preparaty wapniowe oraz wzmacniające stawy (nawet jeśli karmimy tylko sucha karmą), im więcej uwagi i wysiłku poświęcimy w tym okresie, tym większe szanse, ze szczenię wyrośnie na silnego i dobrze zbudowanego psa.
BLOODHOUND
Pies rosły i masywny, o majestatycznym wyglądzie, serdeczny i zarazem bardzo wrażliwy, jako jedna z niewielu ras myśliwskich nigdy nie usiłuje zabić tropionej zwierzyny. Wśród bloodhoundów występuje wyraźny dymorfizm płciowy- suki są zdecydowanie mniejsze i nieco drobniejsze- posiadają lżejszą głowę o mniej pomarszczonej skórze. 
BOLOŃCZYK
Ten niewielki przedsiębiorczy piesek jest wesoły, mądry, niebywale sympatyczny. Bolończyk jest ruchliwy, nie ślamazarny, energiczny i pełen radości. Ciekawski i przedsiębiorczy. To nie jest „psia gapa”. Bardzo przywiązuje się do właściciela i domu – miejsca pobytu. Jest pojętny i posłuszny. Ten pewny siebie piesek łatwo kojarzy sobie miejsca i sytuacje, które wydaje się zapamiętywać. W swoim otoczeniu szybko czuje się pewnie. Miły piesek dla rodziny z dziećmi
BOKSER

Miły wygląd, wspaniała muskulatura, dynamika, skoczność, cudowna harmonia budowy anatomicznej o finezji rzadko spotykanej w społeczności psów - to wszystko promuje boksera jako niebanalny "bilet wizytowy", zdecydowanie nobilitujący "drugą stronę smyczy". Typowy bokser jest spokojny a jednocześnie bardzo szybki; pojętny, łagodny i posłuszny, zarazem czujny, spostrzegawczy, śmiały i nieufny do osób obcych. Bardzo przywiązuje się do swego opiekuna i domowników. Zdecydowanie staje w obronie przewodnika i członków jego rodziny. Łatwo poddaje się szkoleniu i sprawdza się doskonale zarówno jako pies towarzysz jak i obrońca. Jego ciętość i nieustraszoność daje właścicielowi znaczny komfort bezpieczeństwa.
BORDER COLLIE
Dynamiczny i pełen radości życia, wspaniały przyjaciel, uważny, inteligentny, szybko sie uczący, wspaniały pasterz owiec i innych zwierząt gospodarskich, nie agresywny ale czujny i bywa nieufny do obcych ( częściej jednak ta charakterystyka dotyczy psów hodowanych do pracy ze względu na takie potrzeby farmerów - charakter wystawowy BC został selektywnie w hodowlach złagodzony do potrzeb wystawowych )
BOSTON TERRIER
Pierwotnie Bostony wykorzystywane były w konkurencjach zręcznościowych, ulubionej rozrywki marynarzy i pracowników bostońskiego portu w łapaniu szczurów na czas. Później stały się prawdziwymi gwiazdami pokazów cyrkowych, filmów gdzie występowały jako przyjaciele i ulubieńcy dzieci, a to wszystko zasługa ich nieprzeciętnej inteligencji, łagodności i chęci współpracy z człowiekiem. Dzięki zabiegom hodowlanym stały się psami do towarzystwa, pozostały jednak doskonałymi stróżami.
BOUVIER DES FLANDRES
Najlepiej czuje się w bliskim kontakcie ze swoim panem. Aktywność , potrzeba ruchu, skoczność czyni go doskonałym towarzyszem wszelkich wycieczek konnych, rowerowych a także pieszych. Jest doskonałym pływakiem. Ten pojętny i kontaktowy pies dobrze sprawdza się w sportowych zabawach typu aqility ale również pracy na śladzie jak również jako pies towarzysz i obrońca. Podczas tresury wszelkie dyspozycje, komendy wykonania zadań powinny być zbliżone raczej do prośby nagrodzonej po jej spełnieniu
BRIARD - Owczarek francuski z Brie
Briard jest psem zdecydowanie rodzinnym. Istnieje opinia, że nie nadaje się do życia w psiarni. Niebywale przywiązuje się do rodziny swego pana co wzmacnia w nim instynkt obrony, zwłaszcza w stosunku do dzieci. Może temu w konsekwencji towarzyszyć znaczna wrogość do obcych osób. Wyjątkowa wrażliwość i ufność briarda powoduje, że w szkoleniu osiągnie się znacznie lepsze rezultaty metodą nagrody, smakołyka, pochwały a nie nagany i kary. Zupełnym błędem jest postępowanie brutalne
BULDOG ANGIELSKI

Buldogi mogą być bardzo przyjemnymi towarzyszami. Ogromna cierpliwość, zrównoważenie i instynkt opiekuńczy wyrobiły im opinię niezastąpionych " psich nianiek" dla dzieci. Flegmatyczne i spokojne, w warunkach zagrożenia stają się niebezpieczne. W walce zaś są niebywale wytrwałe i nieustępliwe. Jest to jednak sytuacja zupełnie wyjątkowa do której buldog będzie zmuszony gdyż na pewno potrzebą jego ducha nie jest atakowanie i agresja. Charakterystyczna ekspresja tego psa mityguje każdego intruza, który chce wtargnąć na naszą posesję.
BULDOG FRANCUSKI

Buldog francuski - mała, dziwna figurka przypominająca swym wyglądem coś pośredniego między mopsem, buldogiem angielskim a koboldem ze skandynawskiej sagi. Niecodzienny wygląd i ciekawe cechy charakteru sprawiły, że fascynowały one ludzi przez ostatnie dwa stulecia, zdobywając w szybkim tempie rzesze zwolenników.
BULLMASTIFF
Jest posłuszny jeśli ma na to ochotę ,ale jeśli się uprze to nie ma mowy, zrobi swoje i tak -po prostu nie reaguje, dopóki nie załatwi swojej sprawy. Jest to pies inteligentny a spokojny jest tylko wtedy jeśli w jego otoczeniu nie ma żadnej konkurencji. Jest psem pewnym siebie, odważnym ,przywiązanym do człowieka, budzącym respekt ale na pewno nie zaufanie. Źle wychowany jest z reguły niebezpieczny i nie toleruje innych psów w otoczeniu
BULTERIER
Bullterier jest starą angielską rasą pochodzącą, jak nazwa wskazuje, od psów poprzedzających buldoga w kompozycji z wielką rodziną angielskich terierów. Przez kilkaset lat, masową rozrywką w starej Anglii, były walki bulldogów z przewyższającymi ich siłą i wielkością bykami. Hodowla takich psów musiała być nakierowana na znaczną agresywność. Jednak do walk psich bulldogi były zbyt powolne. Ogromna siła charakteru ale i fizyczna, konieczna dla prze-trzymania za nozdrza rozszalałego byka, w walkach psów nie stwarzała oczekiwanej widowiskowości, "szermierki", tańca śmierci, który zaspokajał by potrzeby emocji i okrucieństwa ludzi.
C
CANE CORSO ITALIANO
Towarzysz, pies obronny. Odpowiednio wychowywany, cywilizowany, szkolony, Corso jest przemiłym towarzyszem, komunikatywnym i wrażliwym psem, lubiącym pracować. Nie wykazuje potrzeby dominacji nad innymi zwierzętami jakkolwiek jest to pies niezależny, z pewną dumą, czego nie powinno się w nim utrwalać a raczej wychowywać w kierunku rozwinięcia czułości i dobrej komunikacji z człowiekiem tzn cech, które "wydobyte" niejako z tego czworonoga czynią z niego bardzo interesującego przyjaciela rodziny
CAVALIER KING CHARLES SPANIEL

Podstawową zaletą tej rasy jest jej łagodność wobec ludzi i zwierząt. Ten wesoły, towarzyski pies lubiący dzieci świetnie sprawdza się również w zakresie posłuszeństwa, na torze agility oraz jako dogoterapeuta. Spełnia oczekiwania osób chcących mieć zarówno psa zabawkę jak i kompana podczas dłuższych spacerów. Ma charakter dużego psa choć jest bardzo mały. Mimo, że wychował się w buduarach to doskonale czuje się w każdym domu, nawet najmniejszym mieszkaniu. Nie wymaga dużo miejsca, świetnie czuje się w grupie.
CHART AFGAŃSKI

Niezależny pies cichy w domu, ale szybki i czynny na wolnym powietrzu, o żywym usposobieniu. Trudny do ułożenia; obecnie rzadko wykorzystywany w myślistwie, za to popularny na wystawach psów. Dzieci w domu tolerują, natomiast często dążą do dominacji nad innymi domowymi zwierzętami. Wymagają zabaw ruchowych dla "upustu" energii, lecz nie powinny być spuszczane ze smyczy na otwartym terenie (dobrym rozwiązaniem jest coursing).
CHART ANGIELSKI- WHIPPET

Whippet wydaje się mieć same zalety: wyrafinowany rysunek postaci, zdolny zadowolić największych estetów, wspaniały charakter, niewielki wzrost i łatwość w utrzymaniu.
CHART HISZPAŃSKI GALGO ESPANOL

jest szybki i elegancki, szorstkowłosy pies biorący udział w polowaniu które jest podobne do polowań jakie odbywają się dzisiaj w Hiszpanii.W Średniowieczu wpływ na rozwój rasy miały prawdopodobnie Sloughi, które zostały przywiezione do Hiszpanii przez mauretańskich „panów”.
CHART ANGIELSKI GREYHOUND

Greyhoundy mają spokojne i delikatne usposobienie. Są psami bardzo związanymi ze stadem i szybko akceptują ludzi jako jego członków. Wykazują dużo cierpliwości w kontaktach z domownikami. Wiele osobników zachowuje skłonności do pogoni za zwierzyną, stąd problematyczne może być hodowanie greyhounda wraz z innymi, mniejszymi zwierzętami domowymi. Szybko się uczą i radzą sobie na szkoleniach posłuszeństwa.
CHART PERSKI  SALUKI

Charakterystyczną cechą saluki są frędzle na wiszących uszach i układający się na ogonie włos w pióro. Tzw paleta predynastyczna z Oxfordu, odkryta w grobowcu w Hierakompolis w Egipcie, stanowi najstarsze znalezisko (z ok. 3200r. p.n.e.) wskazujące, że już w starożytnym Egipcie były charty o wiszących uszach.
CHART POLSKI
Chart bez ogona jest jak szlachcic bez urzędu,Ogon też znacznie chartom pomaga do pędu..."
Właściciele chartów polskich potwierdzają opinię o ich (chartów) nieprzeciętnej inteligencji, łatwości w układaniu, przywiązaniu do rodziny i nie kłopotliwym utrzymaniu. Ogromna wszechstronność omawianych psów, a zwłaszcza ich szybkość sprawia, że dorównują angielskim greyhoundom i sprawdzają się doskonale zarówno podczas wyścigów torowych jak i coursingów (wyścigów terenowych).
CHART ROSYJSKI BORZOJ
W domu borzoj to spokojny, wręcz flegmatyczny pies. Jest niehałaśliwy, co nie oznacza, że nie jest dobrym stróżem. Szczeka mało, ale ma wrodzoną chęć do obrony. Przekonaliśmy się o tym osobiście. Oddany swojej rodzinie jest przyjemnym łagodnym towarzyszem. Potrafi być niesamowitym pieszczochem, ale tylko w stosunku do swojej rodziny. W stosunku do obcych borzoj zawsze zachowuje nieufność i dystans.
CHART WILCZARZ IRLANDZKI
Rola wspomnianych psów polegała na obronie ludności Skandynawii i Wysp Brytyjskich m.in. przed wilkami. Były używane także do polowań na grubą zwierzynę - łosie, dziki, niedźwiedzie. Niezwykła szybkość, wytrwałość i siła I.W. doskonale sprawdzała się zwłaszcza podczas polowań na łosie. Jeden z polskich, współczesnych właścicieli wilczarza opisywał zdarzenie kiedy to jego podopieczny, dla zabawy, zatrzymał w biegu, a następnie chwytem za kark powalił na ziemię siedmiomiesięczną jałówkę.
CHIHUAHUA 

Jest psem .... niektórzy śmieją się i z sympatią twierdzą , że to gremlins a Ci bardziej złośliwi , że to szczur .... ale prawdą jest ,że to wysoko ceniony przez mieszkańców Meksyku nieodłączny element ich kultury. Pies ten był składany na ołtarzu jako ofiara, był także smacznym kąskiem-brrr ale ostatnio ludzie próbują jeść w zasadzie wszystko. Chyba z ciekawości bo z głodu na pewno nie. I tak kolejno jedzono już chow chow-y, bernardyny no i na to wychodzi ,że i chihuahuły.
CHIŃSKI GRZYWACZ
Chińskie grzywacze mają wspaniały charakter - są wrażliwe, bardzo uczuciowe, wymagają bliskiego kontaktu z człowiekiem. Są czułe wobec swoich właścicieli. Można to łatwo wytłumaczyć tym, że zawsze służyły jako psy do towarzystwa. Niezwykle przyzwyczajają się do swojego opiekuna i ciężko przeżywają rozłąkę. Są to szalenie ciekawskie psy
CHOW CHOW

Chow Chow jest psem bardzo upartym o silnym i trudnym charakterze. Nie każdy może być jego właścicielem. To doskonały stróż i przyjaciel domu. Wystarczy że jakiś obcy zbliży się do naszego domostwa, chow chow od razu nam to zasygnalizuje. Szczekanie tych psów jest grube i bulgoczące. Nie są to psy hałaśliwe i szczekliwe. Na spacerze nie obszczekują przechodniów i obcych psów. Nie są meczącymi psami i nie wymagają długich spacerów dlatego bez problemu mogą mieszkać w mieszkaniu w bloku. Są to psy bardzo silne więc zaleca się aby nosiły szelki które doskonale panują nad ich ciałem i nie wytrą kołnierza na szyi.
CHIN JAPOŃSKI

Chin japoński jest żywiołowym, wdzięcznym pieskiem, lubi zabawy i towarzystwo, jest dobrą rasą dla rodziny z dziećmi, może mieszkać w małym mieszkaniu, potrzebuje niewiele ruchu, ale jest bardzo aktywny, dlatego należy poświęcać trochę czasu na zabawę z nim. Jest bardzo posłuszny, szybko się uczy, szkolenie nie powinno sprawiać większego problemu. Jednak z trudem daje nauczyć się czystości, co może być dość sporą wadą. Ta rasa ma skłonność do chorób oczu, należy więc na nie szczególną uwagę. Powinno się uważać na nie podczas upałó, gdyż rasa ta ma często problemy z oddychaniem z powodu płaskiego nosa.
COCKER SPANIEL ANGIELSKI

paniele charakteryzuje nade wszystko duża ruchliwość i wesołe, a jednocześnie łagodne usposobienie. Mają one predyspozycje do pracy wodzie, wykazują umiejętność posługiwania się wiatrem i oszczekiwania gonionej zwierzyny, jak również wyjątkową wprost skłonność do jej przenoszenia po ubiciu lub zastrzeleniu.
COTON DE TULEAR
Nie wiadomo i nie jest ważne jak coton dostał się na wyspę, ważne jest to, że udało mu się przeżyć w tej dzikiej przyrodzie. Było to możliwe tylko dzięki jego cechom charakteru - wytrwałości, chytrości, przebiegłości, skoczności oraz zdolności do szybkiego biegu. Także kiedy pomyślimy o jego ojczyźnie, stwierdzimy, że z pewnością musiał przejść wiele, aby nauczyć się żyć z jednej strony w pięknej, a z drugiej w okrutnej madagaskarskiej rzeczywistości.
CZECHOSŁOWACKI WILCZAK

Młode psy drugiej generacji można już było szkolić, o ile szczeniaki zostały zabrane od matki wystarczająco wcześnie i wychowane bez kontaktu z innymi psami. Do treningu obronnego nadawały się wtedy jedynie nieliczne psy. Wszystkie osobniki bardzo przywiązywały się do ludzi, którzy się nimi zajmowali, ale trudno nawiązywały kontakt z obcymi.
D
DALMATYŃCZYK

Dalmatyńczyk jest wesoły i ciągle chętny do zabaw i spacerów. Uwielbia biegać po polach i lesie. Jest to cecha psa gończego. Ma niezwykle wspaniały węch. Po mimo łagodnego charakteru dalmatyńczyk może nie tolerować obcych psów, a do nieznajomych jest nieufny. W zagrożeniu właściciela śmiało podejmuje walkę z większym od siebie osobnikiem.
DOBERMAN

Wrodzona elegancja, dostojny sposób poruszania się, twardość i odwaga dobermana, upoważnia entuzjastów tych psów do wyrażania się o nich w superlatywach. Obiegowe opinie są niezbyt przychylne i mniej budujące: "nerwus", "fałszywy",..."morderca". Zarówno omawianej rasie jak i innym nie można przypisywać zaprogramowanego genetycznie zła. Żaden standard nie zawiera takich założeń. Rasowość polega na tym, że również psychika psa określona jest wzorcem rasy i to jest jedna z zasadniczych różnic po-między psami rasowymi i rasopodobnymi oraz mieszańcami.
DOG ARGENTYŃSKI

Dog Argentyński jest psem bojowym, posiadającym cechy predestynujące go do walki na śmierć i życie. Posiada próg pobudliwości przesunięty o wiele dalej niż n.p. psy obronne, jednak wprowadzony w stan agresji (ataku) nie przerwie go na żaden rozkaz aż do śmierci własnej lub przeciwnika. Wymaga dlatego wyjątkowo starannego wychowania, cywilizowania, już od pierwszych tygodni życia. W przypadku tej rasy polecam przede wszystkim szkolenie preferujące posłuszeństwo, dające tytuł psa-towarzysza. Wyższe formy szkolenia Doga Argentyńskiego, takie które zawierają elementy agresji, zwłaszcza kiedy właściciel ma niewielkie doświadczenie w zakresie postępowania z silnym fizycznie i psychicznie psem, mogą doprowadzić do bardzo niebezpiecznych sytuacji.
DOG KANARYJSKI

Siła fizyczna presy, a zwłaszcza jego osobowość, predysponowała tego psa do roli świetnego obrońcy ale również, po odpowiednim ułożeniu, do walk ze zwierzętami. Doskonale sprawdzały się jako pasterze. Wiąże się z tym pewna ciekawostka. Otóż w latach 1501 - 1518 wprowadzono pierwsze traktaty restrykcyjne - nakaz noszenia kagańców przez psy pasące świnie, ażeby ich ew atak na cudze stado nie zagrażał życiu zwierząt.
DOG NIEMIECKI
Łagodny, przyjacielski i serdeczny, zrównoważony, lubi dzieci, wykazuje nadzwyczajną ostrożność, doskonale komponuje się z rodziną. Pamiętać jednak należy, że młody, infantylny osobnik, o znacznej dynamice, może mieć trudności z ostrożnym i delikatnym poruszaniem się, zwłaszcza w relacji do 4 - 7 letnich dzieci. Biorąc pod uwagę kilkadziesiąt kilogramów wagi psa, potrącenie przez takiego, rozbrykanego "młodzieńca" może mieć złe skutki. 
DOG Z MAJORKI

Mają krótką sierść z gęstym podszerstkiem, więc doskonale znoszą polski klimat o każdej porze roku. Chętnie bawią się na śniegu i z radością ciągną np. sanki. Są zdrowe i bardzo rzadko zapadają na tak częste u molosów choroby skóry, uszu czy oczu. Lubią biegać ale w domu zachowują się spokojnie. Szczekają tylko w razie " poważnej sytuacji". Są bezgranicznie oddane swemu stadu (rodzinie) i w jego obronie są gotowe na wszystko. W razie zagrożenia wielkość przeciwnika nie ma dla nich znaczenia. Łatwo i chętnie uczą się, dlatego mogą być z powodzeniem psami rodzinnymi. Mam nadzieję, że ta wspaniała rasa będzie znajdywała w Polsce coraz więcej zwolenników.
DOGUE DE BORDEAUX 

Dog de Bordeaux jest psem spokojnym, zrównoważonym, nie agresywnym. Reaguje z pewnym opóźnieniem ale jest czujny i odważny, co doskonale kwalifikuje go na dobrego stróża. Ogromnie przywiązuje się do swego pana i rodziny. Jego czułość i potrzeba przyjaźni jest miłym kontrastem, zwłaszcza na tle pierwszego wrażenia jakie wywiera ten pies. Łagodny i cierpliwy wobec dzieci. Jest opinia, że bardzo je lubi i wykazuje znaczną cierpliwość.
DUŻY SZWAJCARSKI PIES PASTERSKI
Pies czujnie stróżujący nikomu nie pozwalał wejść na posesję. Jednocześnie wszelkie zachowania agresywne były mu obce - ten imponujący zwierzak miał i ma dużą zdolność wyczuwania zagrożenia i gotów jest ze wszystkich sił strzec zdrowia i życia ludzi, których pokochał. Wobec intruza ostrzegawczo szczeka i warczy –to najczęściej wystarcza, aby zniechęcić nieproszonego gościa do wtargnięcia na nasz teren. Jednak przedstawiciel tej rasy szybko się uspokaja i nigdy nie szczeka bez powodu.
E
ENTLEBUCHER

Żywy, pełny temperamentu, pies pewny siebie i odważny, o wesołym usposobieniu. Łagodny i oddany osobom, które darzy zaufaniem, wobec obcych nieco nieufny; nieprzekupny stróż i zdolny uczeń
EURASIER
Pełen uroku, pewny siebie, spokojny, zrównoważony pies, Ma wysoki próg pobudliwości, jest czujny i uważny, nie hałasujący z radości.
Pies ten jest łatwy do ułożenia i dość cichy - szczeka jedynie sprowokowany. To czujny i pilny stróż, lojalny w stosunku do właścicieli, wrogo nastawiony do intruzów. Potrzebuje czasu, żeby zaakceptować nowe osoby.Wymaga średniej ilości ruchu, nadaje się dla osoby mieszkającej w mieście, pod warunkiem, że właściciel będzie mu fundował codzienny długi spacer, aby pies mógł się wybiegać bez smyczy.
F
FILA BRASILEIRO

Masywny, groźny, nieufny wobec obcych, pewny siebie fila brasileiro jest psem odważnym i dzielnym. Na podkreślenie zasługuje jego niebywałe przywiązanie do właściciela i rodziny, daleko idąca tolerancja wobec dzieci przysłowiowa wręcz wierność. Zawsze szuka towarzystwa swego pana. Według założeń wzorca rasy, omawiany pies ma być spokojny, opanowany ale zdecydowany w działaniu, ostry i ufny we własne siły, nie znający strachu w chwili zagrożenia. Jednak w żadnym razie fila nie powinien atakować bez powodu.
FLAT COATED RETRIEVER

Szybki, mocny, ale z lekką budową; czarny (nie jednokrotnie z odcieniem burgunda), rzadko wątrobiany o błyszczącej sierści; piórach na łapach i ogonie; oczach o kształcie migdałowym brązowych; uszach małych, płasko opadających; delikatnej głowie, ze słabo zaznaczonym stopem
FOKSTERIER

Foksterier nie lubi czuć, że zszedł na 'drugi plan'. Pomimo tego, iż jest pieskiem wyjątkowo przyjaznym dla ludzi - gdy w domu pojawia się noworodek - wraz z nim pojawi się kłopot. Rozpieszczony pies może czasem ujawniać swoje emocje, czyli naturalną ciekawość aż po agresję, inny zignoruje tą sytuację całkowicie
G
GOLDEN RETRIEVER

Prawidłowy profil charakterologiczny psa to część wzorca rasy. Jeżeli chcemy aby nasz golden był łagodnym, ufnym, towarzyskim, wrażliwym i chętnym do pracy psem, musimy znaleźć takiego hodowcę, który dobierając skojarzenia nie będzie kierował się jedynie eksterierem lecz także psychiką obojga rodziców. Sygnały jakie dostarczają nam media, o agresywnym goldenie, o psie który atakuje „bez powodu” mogą mieć różne przyczyny.
GOLDENDOODLE
Goldendoodle to hybryda, stworzona ze skrzyżowania psów rasy Golden Retriever oraz Pudel standardowy. Goldendoodles, nazywane również jako Golden Poos, Goldie Poos lub Groodles, zostały wyhodowane w Ameryce Północnej i Australii w lat dziewięćdziesiątych (pierwszy miot podaje się na rok 1989). Zachwyciły szkoleniowców, szybko zostały zaszufladkowane jako psy z predyspozycjami do pracy z człowiekiem: dogoterapia, psy asystujący, psy przewodnicy.
GOŃCZY BERNEŃSKI

żywiołowy, dobry myśliwy, wierny swojemu Panu, łągodne usposobienie w szzególności do małych dzieci.
GOŃCZY LUCERNEŃSKI

Aktywny i przyjazny, pełen pasji łowieckiej pies myśliwski. Wrażliwy, łatwy do prowadzenia i przywiązany.
Przeczytaj więcej o Szczenięta.pl - Pies gończy lucerneński na www.szczenieta.pl
GOŃCZY POLSKI

Gończy polski to pies łagodny, zrównoważony, inteligentny, ale bardzo żywiołowy. Na polowaniu energiczny, cięty i odważny, reaguje szybko i zdecydowanie. Mimo bardzo silnie rozwiniętej pasji łowieckiej cechuje go posłuszeństwo i rozwaga. Wobec właściciela i jego rodziny jest czuły, oddany, a nawet wylewny. Wobec obcych zachowuje się nieufnie i z rezerwą. Znakomicie spełnia więc funkcję stróża posesji, skutecznego, ale nie przesadnie hałaśliwego. Mimo krótkiej sierści jest odporny na warunki atmosferyczne, toteż, będąc stróżem obejścia, z powodzeniem może mieszkać na dworze. Równie dobrze radzi sobie w warunkach miejskich, gdzie odznacza się tym, że nie jest hałaśliwy.
GOŃCZY FIŃSKI

Jest on psem łagodnym, lecz upartym i ma silny instynkt łowiecki. Choć poza sezonem łowieckim może być trzymany w domu, jest kupowany głównie ze względu na swe talenty myśliwskie, niż jako pies do towarzystwa. Wymaga dużo ruchu, dlatego nie nadaje się raczej do miasta. Niezbędna jest wczesna socjalizacja i konsekwentne wychowanie, aby wyeliminować ewentualne problemy ze szczekliwością, która może być uciażliwa.
GOŃCZY SCHILLERA

Gończy Schillera używany jest przede wszystkim do polowania na lisy.Psy tej rasy odporne są na ból (zranienia w szuwarach i zaroślach). Dokładnie trzymają się tropu dzięki doskonałemu „dolnemu wiatrowi”. W Szwecji chcąc spowodować wzrost liczebności saren preferowano przede wszystkim te psy, które najlepiej polowały na lisa i jednocześnie nie wykazywały zainteresowania sarnami.
GOŃCZY SZWAJCARSKI
Piękne, melancholije, z iskierkami łobuzerstwa, orzechowe, czy brązowe oczy gończaków, nie mówią ci całej prawdy o ich charakterze;2. To psy o łowieckim instynkcie, z którymi nie sposób się nudzić, ale które potrzebują bezustannego treningu;3. To psy pracujące -i tę pracę należy im zapewnić -inaczej znajdą ją same i przemeblują nasze mieszkanie albo posprzątają nam szafę czy regał z książkami;
GOŃCZY Z JURY

Piękne, melancholije, z iskierkami łobuzerstwa, orzechowe, czy brązowe oczy gończaków, nie mówią ci całej prawdy o ich charakterze To psy o łowieckim instynkcie, z którymi nie sposób się nudzić, ale które potrzebują bezustannego treningu;
GROENENDAEL -OWCZAREK BELGIJSKI
Niezwykłość charakteru belgów polega na połączeniu cech pozornie przeciwstawnych. Niewiele psów potrafi być twardymi, zdecydowanymi, a jednocześnie wrażliwymi. Chęć współpracy i towarzyskość łączy się z niezależnością i skłonnością do własnej oceny sytuacji. Ognisty temperament i żywiołowość idą w parze z opanowaniem i zrównoważeniem. Takich przykładów można znaleźć bardzo wiele.
GRYFONIK

Lubi zabawy z dziećmi i długi czas spędzony na kolanach swej pani lub pana. Jest pieskiem wszechstronnym, może brać udział w zawodach mini agility i byc sportowcem., ale może zostać również typowym kanapowcem. W obu wersjach sprawdza sie znakomicie. Nie należy jednak zostawiać gryfonika samego na długo. Każdy powrót właściciela do domu nawet po niedługiej nieobecności wiąże się z długim i serdecznym powitaniem. Gryfoniki doskonale czuja się w grupie innych piesków. Nie są konfliktowe.
H
HAWAŃCZYK – piesek kubański

Szata hawańczyka czyni go „żywą przytulaną". Miękki w dotyku włos dochodzi do 18 cm. Jest jedwabisty, bywa falisty albo skręcający się. Wymaga utrzymywania czystości, rozczesywania itp. Jednak ze względu na wymogi standardu nie wolno szaty trymować, strzyc, skracać włosa. Pewne korekty można wykonywać jedynie na łapach oraz na czole dla poprawienie widzialności. Również szata na pysku podlega pewnemu porządkowaniu. Ogólnie jednak występuje preferencja naturalności.
HISZPAŃSKI PIES DOWODNY
1. bardzo przyjacielski charakter
2. idealny pies rodzinny
3. średnia wielkość co sparawia, że może żyć w domu z ogrodem jak i w mieszkaniu (po zapewnieniu odpowiedniej dawki ruchu)
4. niezwykle inteligentny; szybko się uczy
5. łatwy w prowadzeniu
6. nie linieje!
7. nie uczula!
8. idealny dla osób pragnacych uprawiać psie sporty (agility, flyball, obedience)
9. Pasja do pracy
10. Doskonały węch (świetnie tropi, aportuje)11. Przyciąga uwagę swoją unikalną sierścią, która gdy jest krótsza tworzy kędziorki, natomiast, kiedy jest dłuższa - dredy
HOKKAIDO

Pies Ainów ma wiele wspaniałych cech i przy odpowiednim prowadzeniu może być dozgonnie wiernym i zaufanym towarzyszem człowieka. Jest doświadczonym pozbawionym lęku myśliwym, świetnym psem-obserwatorem, stróżem domostwa, a nawet obrońcą. To wszystko jest połączone z głęboką miłością do swojego pana i całkiem niezłym posłuszeństwem. Trzeba jednak pamietać, że hokkaido to pies niewielki, ale dominujący, jak większość japońskich szpiców i dlatego nie jest to rasa dla każdego. A już na pewno nie dla tych, którzy nie potrafią być konsekwentni, nadmiernie rozpieszczają zwierzęta, którzy nie potrafią psu wytłumaczyć zasad panujących w stadzie czy rodzinie.
HOVAWART
Mimo, że hovawart jest właściwie psem podwórzowym, nie oznacza to, że samo przebywanie w ogrodzie i pilnowanie obejścia zapewnia mu odpowiednią dawkę ruchu. Dorosły pies potrzebuje co najmniej godzinnego spaceru dziennie, w przeciwnym razie nie będzie się zdrowo rozwijał i będzie go rozsadzała energia. Na spacerze pies powinien się porządnie wyganiać, najlepiej w towarzystwie innych psiaków lub w zabawie z właścicielem
I
IRISH SOFT COATED WHEATEN TERRIER

Irish Soft Coated Wheaten Terrier to bardzo wytrwały, mocny pies, pełen temperamentu, włos miękki, delikatnie falowany, bywa kręcony. Wysokość w kłębie - pies: 46-48 cm, suczki trochę mniej.
J
JACK RUSSELL TERRIER

Jest to rasa dla ludzi o aktywnym trybie życia, którego pies będzie ważną częścią. W zamian za miłość, zainteresowanie i trochę zajęcia odwdzięczą się dozgonną wiernością, gotowością do działania przez cała dobę, zawsze merdającym ogonem, a w najbardziej ponury dzień, mokry nos wciskający się pod ramię przypomni, że żyć z jack russell’em jest warto.
JAMNIK
Typy:
Szorstkowłosy, długowłosy, krótkowłosy.
Wszystkie rasy jamników odznaczają się, mimo nieznacznych różnic, wspólnymi właściwościami psychicznymi: są bardzo pojętne, mają żywe a zarazem komunikatywne usposobienie. Bardzo przywiązują się do opiekuna. Cechuje je nieprzeciętna odwaga, silnie zakorzeniony instynkt łowiecki i ciętość w stosunku do zwierzyny. Dzięki tym cechom jamniki są zarówno miłymi towarzyszami w mieszkaniu czy na spacerze jak i dobrymi psami myśliwskimi. Doskonały węch, znaczna wytrzymałość fizyczna, samodzielność, determinacja działania to cechy doskonałego kompana na polowaniu.
JUŻAK - owczarek południoworosyjski
Rzeczywiście może być psem niebezpiecznym. Ale nie dlatego, że po prostu taki jest. To dlatego, że przez wiele pokoleń rozwinął w sobie ogromny instynkt obrony swego terytorium i stada , które pilnował.(...)
A więc odpowiedz brzmi: tak może być niebezpieczny ale tylko dla nieproszonych gości, próbujących naruszyć nasze terytorium.(..)W obronie swojej świętościbędzie równie bezwzględny jak w walce z wilkami.
K
KARELSKI PIES NA NIEDŹWIEDZIE
Długie spacery, jazda na rowerze, jogging - czyli dużo ruchu na powietrzu, w otwartej przestrzeni. Stąd wniosek - ten pies nie nadaje się do życia w warunkach miejskich ograniczeń. Optymalne warunki to dom położony na dużej działce, najlepiej w pobliżu lasu. Pamiętać jednak trzeba, że to bardzo inteligentny pies i ogrodzenie posesji powinno być solidnie wykonane, odpowiednio wysokie. Nasz bohater dysponuje ogromną inwencją i wykorzysta najmniejszą szansę ażeby urwać się i zakłusować..
KELPIE (Owczarek australijski Kelpie)
Pies danej rasy to pies z określonymi predyspozycjami charakteru, to pies z duchem, który go odróżnia od wszelkich mieszańców, kundli nawet podobnych eksterierowo do modelu rasy ale nie rasowych w pojęciu kynologicznym. Szwedzki farmer Nils Olom Omma nie martwi się o swoje 20 000 sztuk reniferów. Pilnują je raptem cztery niepozorne kelpie, które przystosowały się do ostrych warunków klimatycznych, maja znacznie obfitszą szatę od pobratymców z Australii. 
KOMONDOR - owczarek węgierski

eżeli chodzi o charakter komondora to jest on bardzo silny i dominujący. Znany niemiecki hodowca, były przewodniczący niemieckiego klubu węgierskich psów pasterskich, Dierk Eisenschmidt twierdził, że komondor to pies dla indywidualisty - przeciętny człowiek nie wytrzyma jego charakteru. Albo komondor bezwzględnie uzna autorytet swego pana i stanie się tym samym oddanym bezgranicznie obrońcą i towarzyszem przewodnika i jego rodziny, albo nie będzie przekonany o sile psychiki swego właściciela i przez cały czas będzie usiłował z nim walczyć. Należy jednak pamiętać o przeznaczeniu rasy. Komondor przez wieku musiał sam podejmować decyzje, sam musiał decydować o sobie i o stadzie, którego pilnował. Do dziś nie potrzebuje on żadnego szkolenia, by objawiać cechy urodzonego strażnika stada.
L
LABRADOR RETRIEVER

W Polsce jest to rasa stosunkowo mało znana i niezbyt rozpowszechniona - aczkolwiek jego popularność bardzo wzrasta - w przeciwieństwie do krajów anglosaskich, gdzie znajduje sie w czołówce psich populacji. Labrador jest tam powszechnie znany i lubiany, gdyż uważa sie go za wcielenie psich cnót. Pieszczotliwie zwany "lab", jest najulubieńszym psem Amerykanów. Spotyka sie go w filmach, używa do polowania, służy w policji i straży pożarnej oraz innych służbach ratowniczych
LANDSEER

Ten 'łaciaty' biało-czarny olbrzym z jeszcze większym kochającym sercem to przyjaciel na całe życie. Oddany i wierny już od szczeniaka. Zaskakuje swoją inteligencją, gracją, wdziękiem, dobrocią, wrażliwością i oddaniem. Jest nie agresywny i nie uprawia kłusownictwa, ale przy tym jest odważny i w razie potrzeby potrafi dobrze odstraszyć intruza, co przy jego rozmiarach daje duży efekt. Uwielbia ruch, zabawę, spacery i pływanie, ale nader wszystko potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem - wszak jest napisane we wzorcu rasy że jest to pies stróżująco-towarzyszący. Uwielbia dzieci i ma dla nich 'anielską' cierpliwość. Źle znosi upały, chyba że ma w pobliżu wodę w której chetnie wtedy popływa i się ochłodzi. Zima nie jest mu straszna, uwielbia śnieg i zabawy na mrozie - to dla niego raj.
LEONBERGER

Cechy charakterystyczne przedstawicieli omawianej rasy to: wierność, inteligencja, szeroko rozumiane piękno, odporność na warunki termiczne, wielka łagodność wobec dzieci. Obok dobrze pełnionej funkcji reprezentacyjnej ich przeznaczeniem jest stróżowanie, zwłaszcza w dużych posiadłościach ale również w willach i domach. Jest to pies spokojny i zrównoważony ale zarazem aktywny i pełen życia. Silna muskulatura oraz szata z obfitym podszerstkiem sprawia, że doskonale radzi sobie zarówno w ciężkich warunkach terenowych jak i klimatycznych, dlatego uznawany jest za rasę użytkową, która dobrze sprawdza się w ratownictwie. Jest zarazem miłym psem towarzyszącym. Podobnie jak u innych dużych dogowatych unikać należy sytuacji i okoliczności sprzyjających przekrętom żołądka.
LHASA APSO - mały tybetańczyk

Lhasa apso zawsze umie narzucić swoją wolę nawet względem psów większych od niego. Jego siła pochodzi z pewności siebie, dumy i pełnego zaufania w swoje możliwości. Jego rozmiary i budowa ciała mają drugorzędne znaczenie. W sforze psów wiele konfliktów wywyższa go przez rozwiązanie problemu bez walki; symboliczne gesty wystarczą określić hierarchię wewnątrz wspólnoty. Zwykle lhasa używa swoje symboliczne zachowania, by wyjść zwycięsko z konfliktów bez stawiania czoła swym rywalom. Jeśli ci mimo wszystko uprą się i chcą mierzyć się z nim siłowo, lhasa apso nie wycofuje się; jest bardzo wyniosły i nie zna ani strachu, ani tchórzostwa.
LOWCHEN (LWI PIESEK)

Pieski te są bardzo wesołe, łatwo zaprzyjaźniają się z innymi zwierzętami trzymanymi w domu, łagodne w stosunku do ludzi, wielkie pieszczochy i typowe kanapowce. Dostosują się do trybu życia jaki prowadzi właściciel, lubią spacery i aportowanie - kochają wygodny fotel i kanapę na której mogą wylegiwać się godzinami.
ŁAJKA

Łajka zachodniosyberyjska i łajka wschodniosyberyjska to dwie kolejne rasy, które Rosyjska Rada zaliczyła w 1947 r. do grupy łajek polująco-pociągowych. Łajki syberyjskie polują głównie na cenne zwierzęta futerkowe: norki, sobole, wydry i kuny. Jak mówią miejscowi ludzie: „Bez psa nie ma myśliwego", a zdobycz upolowaną przez swoje psy nazywają „białym złotem". Polowanie takie wymaga ogromnej zręczności i siły, to może wydać się niewiarygodne, biorąc pod uwagę głęboki śnieg lub przewrócone w lasach drzewa, ale dobra łajka musi robić jeden sus na 4-5 skoków sobola, podczas gdy pościg trwa niejednokrotnie wiele godzin.
M
MALINOIS - owczarek belgijski

krótkowłosy, płowy z czarną maską. Nazwa wzięła się od miasta Malines. Pierwotne założenia hodowlane związane z tą rasą uwzględniały przede wszystkim przeznaczenie użytkowe, maść i rodzaj włosa były sprawą drugoplanową. Ta kwestię uregulowano nieco później. Malinois, ze względu na temperament, zwane „ferrari psów obrończych”, jako psy pracujące prześcignęły wszystkie inne odmiany owczarka belgijskiego. W konkursach wszelkiego rodzaju psów użytkowych są szalenie trudnym przeciwnikiem i najczęściej wygrywają.
MALTAŃCZYK

Mały piesek salonowy jakim był niegdyś maltańczyk od zawsze przyzwyczajany był do bliskiego kontaktu z człowiekiem. Portrety maltańczyka u boku pięknych kobiet zostały uwiecznione na wielu dziełach malarskich (np. z okresu renesansu). Były wiernymi towarzyszami, całym sercem oddanymi swym właścicielom i tak tez pozostało do dziś. Maltańczyk potrzebuje być w stałym kontakcie ze swoim panem i ciężko znosi rozstania. Bardzo tęskni, dlatego nie można go zostawiać samego zbyt długo.
MANCHESTER TERRIER

Manchester terrier okazał się niepokonany jako tępiciel gryzoni. Brały udział w "sporcie" ubogich Anglików - w zabijaniu szczurów na czas. Okazało się, że są tak dobre w owych walkach że nazwano je Rat Pit - zabójca szczurów. Rekordy jakie wówczas padały były i do dziś są imponujące, choć nie jestem pewna czy ktoś chciałby je poprawiać.
MASTIF ANGIELSKI
Mastif jest dużym, z natury łagodnym psem, potrafiącym w razie potrzeby obronić siebie i swego właściciela, dlatego należy z nim odpowiednio postępować. Jego głowa ma kształt kwadratu, a jego sylwetka wpisana jest w prostokąt.

Temperament Mastif jest to pies z natury spokojny i łagodny, ale pod warunkiem, że się go odpowiednio wychowa. Mastify szybko się uczą, ponieważ należą do psów, które lubią robić przyjemnośc swemu panu.
MASTIF HISZPAŃSKI

Mastif Hiszpański jest jednym z najlepszych psów stróżująco – obronnych, jakie współcześnie istnieją. Stworzony do pilnowania ludzkiej własności bez względu na to czy jest to stado zwierząt /np. owce czy krowy/, czy też określony teren, jak np. dom z ogrodem czy też fabryka, okazuje się znakomitym strażnikiem. Doskonale czuje się wśród owiec, zwłaszcza gdy ma wokół otwartą przestrzeń. Bardzo lubi obserwować otoczenie i o ile to możliwe szuka sobie miejsca na wzgórzu. Mastif nie potrzebuje wiele ruchu, potrzebuje jednak dużych przestrzeni, toteż trzymanie go nawet w największym mieszkaniu jest zabójcze. Umiejętność stróżowania posiada „we krwi” i nie wymaga szkolenia. Nie zapominajmy jednak, że szkolenie podniesie umiejętności każdego psa, a ta rasa jest bardzo podatna na tresurę. Bardzo chętnie uczy się, szybko zapamiętuje nowe komendy.
MASTIF NEAPOLITAŃSKI
Mastino zbyt spokojny, flegmatyczny jest wadliwy. Byłby to ospały niedorajda, który nie może wykonać wymaganych przez standard zadań. Chcemy zatem spokojnego, zrównoważonego ale o reakcji aktywnej, odważnego psa z prawidłowym systemem nerwowym, który nie będzie hałaśliwym awanturnikiem atakującym z bliżej nie określonych powodów.
MASTIF PIRENEJSKI
Jest to aktywny pies, niezwykle czujny i pewny siebie, który odstrasza nieproszonych gości zarówno swoim imponującym wyglądem jak i charakterystycznym, głębokim i tubalnym głosem, wydobywającym się z głębi klatki piersiowej. Nie ma mowy żeby wpuścił nieproszonych gości na terytorium, którego strzeże. Jest to pies, który otwarcie pokazuje swoje intencje, mocno zniechęcając potencjalnego obcego przed wejściem na teren posesji - tylko całkowity desperat zaryzykuje wkroczenie na "zakazany teren".Bardzo zwinny i szybki, ciekawski - zawsze pierwszy na miejscu zdarzenia , niezależny i niesamowicie inteligentny, przy tym stosunkowo łatwy do ułożenia. To bardzo bystry i inteligentny pies, który łatwo się uczy i w mig zapamiętuje pozytywne skojarzenia. Stróżowanie i obronę ma we krwi, więc nie wymaga szkolenia w tym zakresie. Jednak z uwagi na to, iż Mastif Pirenejski jest bardzo dużym psem z charakterem, warto poddać go chociaż podstawowemu szkoleniu posłuszeństwa.
MASTIF TYBETAŃSKI

Mastif tybetański jest świetnym psem stróżującym, który swoje zadanie będzie wykonywał z należytą starannością. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że strzegąc swojego rewiru nie wpuści i nie wypuści nikogo, jeżeli nie dostanie on jednoznacznej komendy od swojego właściciela. Jest on zwierzęciem o silnym charakterze, często dość upartym i władczym. Potrzebuje starannego ułożenia i ustalonej hierarchii w stadzie. Jeżeli będzie znał swoje miejsce stanie się cudownym, uczuciowym i niezwykle inteligentnym pieszczochem całej rodziny.
MUNSTERLANDER

Minsterland to rasa zdrowa, bez szczególnych predyspozycji do jakichkolwiek chorób. Oczywiście regularnej troski wymagają oczy (zwłaszcza u psów buszujących w zaroślach, trawach i krzakach) oraz zwisające uszy (jak u każdej obwisłouchej rasy). Jednak regularna higiena oraz troska ochronią naszego psa przed zapaleniem oka czy ucha. Większym problemem okazać się może utrzymywanie dobrego włosa u psa, zwłaszcza wystawowego. Tutaj wskazane są regularne kąpiele, systematyczna pielęgnacja polegająca na szczotkowaniu włosa, zabezpieczaniu go przed filcowaniem, kołtunieniem, wyrywaniem. Wskazane jest używanie dobrych kosmetyków do kąpieli, odżywiania i rozczesywania włosów.
MOPS

Mops to pies prostolinijny, zgodny, bardzo towarzyski, dobrze zachowujący się w domu, wrażliwy. Ma dobrze rozwinięte "poczucie humoru", jest niesamowicie uczuciowy i inteligentny. Nikt nie przejdzie koło tego dziwnie wyglądającego psa obojętnie. Mops wzbudza skrajne emocje. Albo ktoś się zakocha w nim od pierwszej chwili, albo nie może patrzeć na takie stworzonko. Mopsy żyją w zgodzie z innymi psami i zwierzętami domowymi. W kontaktach z dziećmi i gośćmi zachowują się bez zarzutu. Nie wolno zapominać, że wymagają, by poświęcać im wiele uwagi, i stają się zazdrosne, jeśli ich właściciel zajmuje się czym innym. Nie należy do grupy psów tzw. " pies jednego pana " , mops kocha całą rodzinę jednakowo.
N
NOWOFUNDLAND
Nowofundland jest psem inteligentnym, doskonale reaguje na gesty, bezbłędnie podejmuje inicjatywę. Potrafi uwzględnić siłę prądu, wysokość fali, położenie tonącego i w zależności od sytuacji odpowiednio podpłynąć. O jego niezwykłej sile informują różnego typu sprawdziany. Potrafi na przykład ciągnąć dwóch ludzi trzymających się za odpowiednie kółka umieszczone na bokach jego uprzęży. Inny sprawdzian polegał na holowaniu przez psa dwóch pontonów z dziesięcioma ludźmi.
NOVA SCOTIA DUCK TOLLING RETRIEVER

Tollery to silnie umięśnione psy, przystosowane do aportowania z wody, nawet w bardzo niskiej temperaturze. Przed zimnem chroni je średniej długości okrywa włosowa o gęstym podszerstku. Sierść na grzbiecie może nieznacznie falować, ale w żadnym wypadku nie powinno się to zdarzać na reszcie ciała. Barwa sierści, to różne odcienie czerwonego, rudego i pomarańczowego – niedopuszczalne są czarne znaczenia, zbyt rozjaśniony kolor sierści (buff), i plamiste odbarwienia nosa. Białe znaczenia mogą występować na głowie, przedpiersiu, łapach i końcu ogona. Pigment nosa, warg i powiek może być cielisty (zlewający się kolorem z sierścią), lub czarny.
O
OGAR POLSKI

Ogar jest bardzo miłym, spokojnym, opanowanym psem a jego ukryty temperament najlepiej ujawnia się w terenie, na polowaniu. To ogranicza nieco możliwość pełnej manifestacji jego wdzięku jako, że „klasyczne" polowanie z ogarami jest zakazane w naszym kraju.
OWCZAREK AUSTRALIJSKI AUSSIE
to średniej wielkości, odporny, wytrzymały i energiczny pies. Odważny, lojalny i przywiązany do właściciela jest doskonałym psem rodzinnym. Wykazuje silny instynkt psa stróżującego. Inteligentny, wszechstronny i podatny na szkolenie. Zyskuje coraz większe grono zwolenników, co nie jest dziwne, bo to pies prawie idealny !
OWCZAREK BELGIJSKI: Groenendael, Tervueren, Malinois

Rasy psów owczarskich Europy Zachodniej są do siebie podobne. Ich przeznaczenie użytkowe – praca przy stadzie – zdecydowało o tym, że z wszystkich szybkich, wiejskich psów do rozrodu wybierano sprawdzone już, najodpowiedniejsze pod względem temperamentu i usposobienia. Ta prymitywna hodowla polegała na preferowaniu psów o szpiczastych uszach oraz szpiczastych lub wilczych pyskach przypominających wyglądem dzikie psy. To wyjaśnia podobieństwo pomiędzy owczarkami niemieckimi, belgijskimi, holenderskimi a berger de beauce.Z różnych źródeł wynika, że przed rokiem 1890 owczarki belgijskie w „czystej formie” nie występowały. Psy trzymane przez tamtejszych chłopów i pasterzy miały niejednolity wygląd zarówno pod względem maści jak i rodzaju włosa. Zbliżenie pod względem budowy anatomicznej oraz charakteru wynikało z uwarunkowań wykonywanej pracy.
OWCZAREK KAUKASKI

Naszego bohatera ukształtowały surowe, górskie warunki i one decydowały o przeżyciu psów przede wszystkim o bogatej szacie, inteligentnych i samodzielnych. Anatomicznie psy "górskie" charakteryzują się dość krótkimi dźwigniami kończyn, pojemną klatką piersiową i wydłużoną częścią zadnią. Znaczne zróżnicowanie pokrojowe rasy wynika z tego, że jej rozwój podporządkowany był przede wszystkim względom użytkowości a nie eksterieru. Potrzebny do celów pasterskich był pies wytrzymały, silny, odważny, inteligentny a zwłaszcza potrafiący samodzielnie pilnować stada. Uroda nie była ważna. Pasterz nie rozpieszczał psa. Karmiony byle jak i byle czym w znacznym stopniu sam musiał dbać o swoje przetrwanie. Daleko posunięta samodzielność, na ogromnej przestrzeni działania, ukształtowała interesującą ale dość skomplikowaną, charakterologiczną sylwetkę niebanalnego psa.
OWCZAREK NIEMIECKI

Wilk, wilczur, owaczarek alzacki, te wszystkie potoczne ale błędne nazwy kojarzą się jednoznacznie z najpopularniejszą, i najszerzej rozpowszechnioną rasą psów na świecie, której nazwa, wg wzorca FCI brzmi: owczarek niemiecki (Deutscher Schaferhund). Jest ich na świecie około miliona. Wielu kynologów uważa, chyba słusznie, że owczarek niemiecki stanowi szczytowe osiągnięcie hodowców niemieckich.
OWCZAREK PODHALAŃSKI

Poważne, inteligentne spojrzenie ciemnych oczu, podatność na układanie, piękna biała szara, imponująca postawa a zarazem siła i sprawność czynią owczarka podhalańskiego doskonałym psem do towarzystwa. Dobry obserwator, spokojny ale aktywny w sytuacji zagrożenia. Nie „roi" się bez potrzeby i nie stwarza tym samym nerwowej atmosfery wokół siebie. Jego prostokątna, zwarta, dobrze związana sylwetka może wskazywać na znaczną operatywność w pracy.
OWCZAREK PIRENEJSKI DŁUGOWŁOSY

Owczarek pirenejski to pies niewielki (od 40 do 48 cm w kłębie) i lekki (od 8 do 12 kg), obdarzony niespożytą energią, bardzo inteligentny, szybko uczący się i niezwykle oddany swojemu właścicielowi. Przy tym jest to rasa obdarzona dobrym zdrowiem (w rasie występuje jednak epilepsja, rzadko choroby serca i oczu), łatwa w pielęgnacji, odnosząca sukcesy w psich sportach, szczególnie w agility. Wydawać by się mogło - pies ideał. Owszem, ale to ideał bardzo wymagający, a wszystkie zalety jego charakteru ujawnią się jedynie w rękach doświadczonego przewodnika, umiejącego sprostać wyzwaniom, jakie postawi przed nim ten radosny kudłacz.
OWCZAREK SZKOCKI COLLIE

Wszystkie psy z tej grupy charakteryzują się dużą inteligencją i łatwością we współistnieniu z człowiekiem. Setki lat współpracy przy wypasie stad zaowocowały surową selekcją. Pasterze nie mogli bowiem używać psów niepojętnych i nieposłusznych. Dzięki tej selekcji dzisiejsze owczarki to wszechstronni towarzysze człowieka, zdolne do nawiązania bliskiego z nim kontaktu psychicznego. Ich zmysły są doskonale rozwinięte a one same cechują się dużą gotowością i chęcią do pracy, łatwością uczenia się i podporządkowania się przewodnikowi. Silny instynkt stadny i obrończy z powodzeniem wykorzystuje się na wielorakich szkoleniach. Trudno zobaczyć dziś owczarka przy pracy ze stadem owiec, ale za to sprawdzają się one w jednostkach specjalnych, jako psy stróżujące i towarzyszące, bawiące się z dziećmi i umilające czas rodzinie do której przynależą.
OWCZAREK SZETLANDZKI ( sheltie)

Sheltie to rasa bardzo żywiołowa, aktywna i przywiązana do właściciela. Bardzo szybko się uczą i są posłuszne. Nie należy podnosić na nie głosu, są bardzo wrażliwe, więcej zdziała się w ich przypadku spokojem i stanowczością. Ich wadą może być to, że gubią sporo sierści, bywają hałaśliwe oraz mają skłonności do pościgu za poruszającymi się przedmiotami.Pieski te bardzo lubią dzieci, nadają się na psa rodzinnego. Powinien mieszkać w dużym mieszkaniu lub domu, dlatego nie jest to pies dla każdego, właściciel musi zadbać o odpowiednie ujście energii tego psa.
OWCZAREK STAROANGIELSKI BOBTAIL

Bobtail jest bardzo efektownym i pięknym psem. Obfitym futrem, niezwykłym umaszczeniem i poruszając się swoim charakterystycznym krokiem zwraca na siebie uwagę nawet tych którzy nie pałają zbytnią sympatią do psów. Do tego dochodzi jego niezwykły charakter. Łagodny, przyjacielsko nastawiony zarówno w stosunku do ludzi jak i zwierząt. W stosunku do swojego właściciela jest niemal przesadny w okazywaniu mu swojej miłości.
OWCZAREK ŚRODKOWO-AZJATYCKI, ałabaj, azjata, wołkodaw

W obiegowej opinii owczarek środkowo-azjatycki uchodzi za psa groźnego. Fakt, że nie został umieszczony na liście 11 ras uznawanych w Polsce za agresywne może stanowić podważenie sensu konstruowania wspomnianej listy i przyjęcia wątpliwych kryteriów kwalifikacji. Azjaty są psami charakteryzującymi się pewnym podobieństwem charakterologicznym do niektórych ras występujących na wspomnianej liście (owczarek kaukaski, anatolian karabash, akbash dog).
P
PARSON RUSSELL TERRIER

ierwotnie Russell teriery były hodowane w Anglii w celu niszczenia gryzoni oraz w celach myśliwskich. Brały udział w polowaniach Par-force. Jechały w torbie, jednego z uczestników polowania, w trakcie pogoni za zwierzyną – często lisem. Gdy lis zdążył ukryć się w norze, wpuszczano tak Russell teriera. By pies nadawał się do takiego użytkowania, powinien spełniać następujące wymagania. Musiał być na tyle mały by zmieścić się w lisiej norze, oraz na tyle duży, by nadążyć za jeźdźcami na koniach, w razie gdyby lis uciekł z nory.
PEKIŃCZYK

Miłośnicy rasy twierdzą, że z charakteru pekińczyk bardziej przypomina kota niż psa. To pies uparty, zawadiacki, niezależny i odważny. Jednak to nie wszystkie cechy jego charakteru -pekińczyk jest przyjacielski, bardzo przywiązany do właściciela, jego rodziny, domu, w którym mieszka oraz pieszczotliwy. Nie jest to jednak typowy pieszczoch, na pieszczoty pozwala tylko i wyłącznie ludziom i w czasie, które mu odpowiadają! Na uczucie pekińczyka trzeba sobie zasłużyć i tak naprawdę można nigdy nie być nim obdarowanym.
PINCZER
Pinczer to stara niemiecka rasa. Już w XVIII wieku w gospodarstwach wiejskich, w stajniach. Mieszkały gładkowłose i szorstkowłose, średniej wielkości psy, które polowały na szczury i inne gryzonie. Także w miastach, szczególnie portowych można je było spotkać.Miały one różnej długości sierść – gładką i szorstką oraz różne umaszczenie (czarne, rude, szare itd.).
PIRENEJSKI PIES GÓRSKI
Psy tej rasy cechuje duża niezależność w podejmowaniu decyzji i działaniu. Wymagają konsekwentnego wychowania, a niedoświadczonemu hodowcy może czasami sprawić trudność zapanowanie nad jego samowolnymi decyzjami. Są bardzo czujne i starają się odstraszyć obcych swoim donośnym, tubalnym głosem. Są psami świadomymi swojej wielkości i siły dlatego na spacerach z reguły nie reagują na zaczepki innych psów. W stosunku do rodziny są bardzo oddane i przyjacielskie oraz łase na pieszczoty. Są świetnymi psami rodzinnymi, wykazują się dużym instynktem opiekuńczym w stosunku do dzieci.
POINTER

Pointer należy do szerokiej rodziny psów wystawiających zwierzynę, które cieszą się niechybnie największą popularnością wśród myśliwych pracujących w lesie. Nie powinno to nas dziwić, wszak rasy legawców to niebywale wszechstronne w swojej użytkowości psy. Mogą pracować nad wodą, gdzie płoszą ptactwo z sitowia, oraz poszukują zestrzelonych osobników, mogą być używane do pracy w lesie, gdzie służą myśliwym przy wystawianiu zwierzyny oraz poszukiwania postrzałków. Właśnie z powodu tej wszechstronnej możliwości pracy psy z rodziny wyżłów są bardzo cenione, zwłaszcza po zdaniu (czasami jeszcze w hodowli) egzaminu z pracy po strzale. W Polsce już dla 6-cio miesięcznych psów organizowane są specjalne próby polowe dla wyżłów, w czasie których ocenie podlegają cechy wrodzone psów, a przede wszystkim szukanie i wystawianie zwierzyny w polu, skłonność do pracy w wodzie, szybkość chodów, posłuszeństwo oraz pasję, z jaką zwierzęta wykonują powierzone im zadania.
POLSKI OWCZAREK NIZINNY

udłaty, średniej wielkości piesek, jest pierwotną odmianą psa owczarskiego używanego od dawien dawna na ziemiach polskich przez hodowców owiec. Zachowały się dokumenty świadczące, że w wiekach średnich a i wcześniej, na nizinnych obszarach Europy Środkowej występowała rasa owczarka nizinnego.
POMSKY

Pies pomsky jest krzyżówką szpica miniaturowego oraz siberian husky. Swoją popularność zyskał dzięki niewielkim rozmiarom oraz niezwykle sympatycznemu wyglądowi. Pomsky oprócz niesamowitego wyglądu posiada również łagodny charakter, dzięki czemu nadaje się idealnie do kontaktu z małymi dziećmi. Psy te charakteryzują się cechą, które nie posiada żaden inny pies. Ich szczenięcy wygląd zostaje z nim na całe życie. 
PUDEL
Aż trudno uwierzyć, że tak elegancki pies był kiedyś wykorzystywany do polowań, głównie na ptactwo wodne. Obecnie pudle pełnią przeważnie funkcje reprezentacyjne. Niektóre okazy z tej rasy świetnie nadają się do pracy z chorymi i niepełnosprawnymi ludźmi. To fakt, który pozwala je uznać za rasę nie tylko reprezentacyjną, ale i pomocną w różnego rodzaju terapiach. Trzeba przyznać, że pies tej rasy charakteryzuje się ponadprzeciętną inteligencją. Sprawia to, że jest on świetnym towarzyszem zarówno dla ludzi w podeszłym wieku, jak i młodych i aktywnych osób.
R
RHODESIAN RIDGEBACK

Rhodesian ridgeback to pies z charakterystyczną dla rasy pręgą na grzbiecie (ridge) utworzoną przez pas sierści rosnącej w przeciwnym kierunku niż na reszcie tułowia - czyli "pod włos". Pręga ta o kształcie sztyletu musi być dobrze widoczna, symetryczna, o dobrych proporcjach; powinna zaczynać się tuż za łopatkami, tworząc tam koronę z dwoma symetrycznymi ślimakami, a zwężać się w kierunku nasady ogona i kończyć się w odcinku lędźwiowym. Pies, u którego "ridge" nie jest wyraźnie zaznaczony, nie jest uznawany za rasowego. (...)
ROMAŃSKI PIES DOWODNY - Lagotto

Jest wesołym psem, nastawionym na współprace z człowiekiem - "will to please". Czasami trochę uparty, ale zazwyczaj posłuszny, niewymagający, inteligentny i bardzo miły. Jego naturalny talent do rewirowania i wybitny zmysł węchu sprzyjały jego przemianie we wspaniałego psa na trufle.
Lagotto poprzez swój wrażliwy nos doskonale nadaje się do pracy po śladzie. Jego instynkt łowiecki w dużym stopniu wygasł, dlatego podczas pracy nie daje się zwieść przez zapachy dzikiej zwierzyny. Jednakże każdą skłonność do polowania należy konsekwentnie od początku tłumić.Lagotto uwielbia pracować ze swoim przewodnikiem, ponieważ chce mu się przypodobać. Wielka radość sprawia mu Obedience, Agality oraz wszystko to, co sprawia przyjemność jego panu. Jest także doskonałym psem ratowniczym oraz psem towarzyszem. Jednym słowem Lagotto jest stworzony do wszelkich psich sportów, za wyjątkiem służby obronnej. Lagotto jest uważny i czujny, jednakże całkowicie pozbawiony agresji.
ROSYJSKI TOY

Te miniaturowe pieski są bardzo serdeczne i wyjątkowo przywiązane do opiekuna, ale (uwaga!) są też o niego bardzo zazdrosne. Dolew krwi teriera i pinczera obdarzył je bujnym temperamentem i odwagą, jeśli uznają, że ich właściciel może być zagrożony, potrafią bezpardonowo zaatakować nawet ludzi i duże psy.
ROTTWEILER
to stara niemiecka rasa, bardzo starannie wyprowadzona (w sensie genetycznym). Psy tej rasy są silne, zrównoważone, przyjazne ludziom i doskonale wywiązują się ze swej roli pasterzy, obrońców, psów stróżujących, patrolujących itp. Sprawdzają się także jako zwierzęta pociągowe.
SETER ANGIELSKI

Seter angielski w oryginalnym wzorcu określony jest jako "gentleman by nature" i ten opis prawdopodobnie najlepiej oddaje charakter rasy. Są to psy łagodne, zrównoważone i bardzo przyjazne tak dla ludzi, jak i innych psów. Pełne temperamentu ale jednocześnie niezwykle delikatne są wspaniałymi psami nie tylko dla myśliwych ale także dla każdego kto pragnie mieć oddanego towarzysza życia. Znane są ze swojej niewyczerpanej wyrozumiałości i cierpliwości dla dzieci, którymi się opiekują jak najlepsze niańki.Są także podatne na szkolenie co czyni z nich wdzięczne psy domowe. Jednakże trzeba pamiętać o tym, że sa to psy bardzo wrażłiwe i tylko łagodne metody szkoleniowe przynoszą pożądane rezultaty.
SAMOJED 
Samojed to najbardziej 'zsocjalizowana' rasa nordyckich psów zaprzęgowych, co jest wynikiem ich bliskiej bytności z ludem Samojedów. Scharakteryzować je można jako niezwykle inteligentne, towarzyskie, pełne życia i oddane człowiekowi psy. Ta rasa nawet do obcych odnosi się dość przyjaźnie i obca jest jej nieufność względem człowieka towarzysząca tak często innym psom pociągowym.
SETER IRLANDZKI

Seter irlandzki z natury jest psem bardzo otwartym na ludzi i niesłychanie przyjacielskim. Seter kocha cały świat! Będzie wylewnie witał wszystkich naszych przyjaciół, obszczeka inkasenta czy listonosza, by już po chwili upomnieć się o pogłaskanie. Jest mu zupełnie obojętne z kim pójdzie na spacer, aby tylko wziął do ręki smycz. Niestety, z równie wielką radością, powita ewentualnego złodzieja jeśli tylko ten czule do niego zagada. Czy komuś się to podoba czy nie, seter irlandzki właśnie taki miał być!Irland jest psem późno dojrzewającym, długo nosi szczenięcy włos, psychicznie dojrzewa w trzecim roku życia.
SETER SZKOCKI GORDON

O charakterze gordona można krótko powiedzieć – wspaniały. Lojalność i oddanie to cechy wymieniane na pierwszym miejscu. Jest psem jednego właściciela. Wierny, przywiązany i ze wszystkich seterów najbardziej spokojny i zrównoważony. Ma pogodne usposobienie, jest przyjacielski i długo zachowuje radość życia. Lubi przebywać blisko z ludźmi i źle znosi odosobnienie. Zachowuje dystans i jest powściągliwy w stosunku do obcych. Jest wrażliwy i dumny ale nie znosi złego czy brutalnego traktowania.
SHAR PEI

Shar-pei jest zwierzęciem bardzo żywiołowym często o dominującym usposobieniu.Trzeba go wcześnie socjalizować i panować nad jego silną osobowością i indywidualizmem. Szkolenie powinno odbywać się stanowczo, ale spokojnie. Dobrze ułożony shar-pei staje się kochającym i przywiązanym pupilkiem całej rodziny. Zdyscyplinowany i rozsądny pies jest wspaniałym stróżem. Potrzebuje dużo uwagi i zainteresowania ze strony właściciela. Lubi być w centrum zainteresowania a wtedy odpłaca się wielką uczuciowością względem domowników.
SHIBA INU

Wszystkie psy pochodzenia azjatyckiego charakteryzują się silną osobowością. Pamietajmy o tym, że shiba to Azjata z wszelkimi typowymi cechami. Shiby w większości przypadków są "zaczepne" w stosunku do innych psów. Dotyczy to szczególnie samców, ale i spory odsetek dziewczyn wystartuje z zębami do obcego psa.Jak idą w stadku (wystarczy dwie), to nie daj Boże, by im ktoś napatoczył się. Wielkość przeciwnika nie ma dla shiby żadnego znaczenia. Z doswiadczeń pewnej hodowczyni wynika, że samce shiby notorycznie zaczepiały jej rottweilery. Musiała dokupić kojce, by się dało żyć....
SHIH TZU

Shih tzu jest rasą pochodzącą z Tybetu. Psy te zaliczane są do najstarszej rasy wywodzącej się od lhasa apso oraz pekińczyka. W XVI wieku zwyczajowo ofiarowywano go w Chinach każdemu znacznemu gościowi. Wraz z pekińczykiem cieszył się on sympatią cesarskiego dworu. Wśród miłośników psów tybetańskich powstało duże zamieszanie, kiedy w 1930 roku sprowadzono do Anglii psy z Chin, które początkowo uważane były za lhasa apso. Jednak nie sposób było nie zauważyć różnić w kształcie głowy i włosie obu ras. Długo sprzeczano się, czy w przypadku tych psów, zwanych właśnie shih tzu, chodzi o odrębną rasę, czy też o nieco odmiennego lhasa apso.
SHIKOKU

Pies wybitnie wytrzymały, o wyostrzonych zmysłach, prostoduszny, energiczny i bardzo czujny; zapalony myśliwy; łagodny dla swego pana.
SIBERIAN HUSKY

Ma niezwykle żywy temperament przez co podatny jest często na stres. Jest inteligentny, ciekawski i przebiegły. Jest bardzo czujny ale nie mają instynktu posiadania właściwego psom stróżującym, nie jest nieufny w stosunku do obcych, nie jest agresywny w stosunku do innych psów. Bardzo łatwo przystosowuje się do zmiany domu i właściciela. Nie lubi się podporządkowywać i nie toleruje przymusu fizycznego, ale gdy chce się przypodobać właścicielowi, chętnie wykonuje jego polecenia. Będzie to jednak ich dobra wola, a nie efekt tresury. Jest mistrzem w wymyślaniu sposobów na wydostanie się z zamknięcia. Często zdarzają się ucieczki psów, które natura skłania do coraz to nowych wędrówek. Pies ten jest zahartowany do arktycznego zimna. Odznacza się wielką siłą, odwagą i wytrzymałością. Dorosły pies zachowuje się z godnością i w pewnej mierze z rezerwą.
SPRINGER SPANIEL ANGIELSKI

Pamiętajmy – springery to psy myśliwskie, użytkowane w tym celu od wielu stuleci!Wbrew słyszanym często obiegowym opiniom - instynkt myśliwski sam w sobie nie utrudnia kontaktów psa z właścicielem! Uciążliwy staje się on dopiero w momencie, gdy nie możemy z psem znaleźć wspólnego języka i przestaje on reagować na nasze polecenia, przedkładając ponad nie piesze wycieczki czy pogonie za zwierzyną przedsięwzięte na mocy samodzielnie podjętej decyzji. Ułożenie stosunków z psem i hierarchii w stadzie (rodzinie) zależy jednak tylko od nas. Dobrze wychowany springer spaniel nie będzie przysparzał opiekunom problemów, a jego wyczulony zmysł powonienia wielekroć przyniesie jedynie korzyści.
STAFFORDSHIRE BULL TERRIER
Nazwanie “psem bojowym” postać ważącą ok. 13-17 kg i mierzącą ok 40 cm może komuś wydać się lekką przesadą czy wręcz kpiną. A jednak wspomniane określenie pasuje do naszego bohatera! Ten piesek o niewielkim gabarycie, z dobrze „upakowanym” umięśnieniem, zachowanymi anatomicznymi proporcjami, które mają być gwarancją zwinności, spełnia dokładnie zdefiniowane kryteria psa bojowego. Jest kilka wersji pochodzenia stafika. 
SZNAUCER - BRODACZ MONACHIJSKI

Są umiarkowanie hałaśliwe ale zdarzają się osobniki o nadmiernej gotowość do szczekania z byle okazji... i bez okazji. Zwłaszcza w ogródkach przydomowych, wspomniane sznaucery, najczęściej pozbawione codziennego, długiego spaceru, obszczekują namiętnie każdego przechodnia, psa, kota... ptaka stanowiąc tym samym znaczną dokuczliwość dla sąsiadów. Taki psi "zapiewajło" potrafi zmobilizować do szczekania inne, mniej pobudliwe psy w osiedlu. Zapobiec temu można i należy poprzez odpowiednie rozładowanie energii zwierzęcia oraz zbudowanie litego płotu. Jest to oczywiście w jakimś stopniu cecha osobnicza jednak stanowi w krajobrazie polskim zjawisko, na pewno bardziej braku delikatności ludzi niż winy psa.
SZPIC MAŁY

Szpic ma wesołe usposobienie i żywy temperament. Jest ruchliwy, ciekawski, wszędobylski i chętny do zabawy. Bardzo przywiązany do opiekuna, wrażliwy, oddany, nie lubi zostawać na długo sam; najchętniej stale towarzyszyłby właścicielowi. Serdeczny i życzliwy wobec domowników, nikogo nie faworyzuje, obdarzając wszystkich jednakowym uczuciem. Jest nieufny wobec obcych i niechętnie nawiązuje przyjaźnie z nieznajomymi. Niewielki wzrost nie pozwala mu pełnić funkcji typowego stróża, ale jest psem bardzo czujnym i uważnym. Zasygnalizuje każdy podejrzany szmer za drzwiami.
SZPIC WILCZY

wspaniały charakter i temperament kształtowany przez wieki. Ogólnie szpice używano do różnych celów. Były głównie stróżami podwórza i pola. Towarzyszyły też woźnicom. Na południu Niemiec były to najczęściej czarne i żółtawe odmiany a w dolnej i górnej części Renu większe szpice wilczaste. Już wówczas bardzo pozytywnie oceniano ich pracę: "Jakiego by im nie przydzielić zadania, zawsze okazują się wiernymi, odważnymi i nieprzekupnymi stróżami". Okres kiedy transport towarów odbywał się za pomocą wozów ciągniętych przez konie był rozkwitem popularności szpiców.
T
TERIER IRLANDZKI

Te łobuziaki i rozrabiaki są w domu psami niezwykle (jak na teriery) spokojnymi. Na każdym kroku potrafią okazywać swe przywiązanie do całej rodziny - tej dwu i czworonożnej. Potrafią również zaakceptować każde stworzenie w swoim stadzie (w moim domu i ogrodzie mieszkają różni przedstawiciele świata zwierzęcego). To psy lojalne, wierne, delikatne – a swe łaski rozdzielają szczodrze i po równo. Wobec intruzów- stanowcze i nie wahają się użyć zębów. Są doskonałymi stróżami- czujnymi, odważnymi i…cichymi - ta cecha pozostała z czasów kłusowania - to najmniej szczekliwe teriery. Wspaniały węch i orientacja zawsze zaprowadzą irlanda do domu.
TERRIER TYBETAŃSKI

Legenda która głosi, ze TT jest mieszanką psa, kota i człowieka jest najlepszym określeniem charakteru rasy. Tybetańczyk posiada oddanie i lojalność psa, sprawność i chytrość kota oraz inteligencje którą moglibyśmy określić jako ludzką gdyby nie to, że w wielu przypadkach okazują się od nas o wiele mądrzejsze. Czyli rola ,,członka rodziny" która została przyznana mu w Tybecie powinna dać nam obraz typu psa który wprowadzimy do domu kupując tybetańczyka – nie niewolnika jak również pięknego mebelka ale typ interesujący i bardzo ciekawy, który chce zrozumieć wszystko co dzieje się wokół niego. TT jeżeli to tylko możliwe zawsze chce uczestniczyć w każdej rzeczy którą robi jego właściciel. Interesuje się wszystkim co go otacza, jest ciekawy świata i pewny siebie - to typ twardziela z silną osobowością który dobrze wie czego chce i zawsze będzie się starał przeforsować swoja wole nawet jeśli nie byłoby to po myśli właściciela.
TERVUEREN - owczarek belgijski

długowłosy owczarek belgijski, płowo rudy z ciemnymi akcentami na końcówkach szaty w obrębie tułowia i ogona oraz z ciemną maską, ciemnymi akcentami w obrębie mózgowioczaszki i na uszach. Rasa utrzymała się dzięki grupie hodowców, którzy nie zgodzili się z „urzędniczą” decyzją Club du chien de berger Belge, którzy długowłosym owczarkom przydzieli jako jedyne umaszczenie czarne. Nazwa wzięła się od miasteczka Tervueren położonego na wschód od Brukseli. Historia rasy zaczyna się od psa Toma i suki Poes, mahoniowo maszczonych z czarnym nalotem. Ich właścicielem był F. Corbel. Z tego skojarzenia urodziła się suka Miss, którą skojarzono z Duc-iem de Groenendael. Związek ten dał protoplastę rasy, brązoworudego psa p nazwie Milsart.
TOSA – pies bojowy i stróżujący

Niezależnie od pewnego przesłania znajdującego się we wzorcu, odpowiednio wychowany, dobrze cywilizowany tosa inu sprawdza się jako przemiły, niekłopotliwy pies rodzinny i do towarzystwa. Na podkreślenie zasługuje inteligencja przedstawicieli tej rasy, ogromna wrażliwość i delikatność. Łatwo i szybko przyswaja dobre nawyki ale pozostawiona sama sobie ew źle prowadzona może stwarzać kłopoty, zwłaszcza w odniesieniu do innych psów.
W
WEST HIGHLAND WHITE TERRIER

Typowy westie waży od 7 do 10 kilogramów, mierzy w kłębie 28 centymetrów, ma białą szorstką sierść, tworzącą na główce charakterystyczną “chryzantemkę”, czarny nosek i figlarne, czarne oczy . Stojące uszka i wesoło noszony prosty ogonek dopełniają wizerunku małego łobuziaka, zawsze chętnego do zabawy z ukochanym Pańciem.
WELSH CORGI

W latach 30-tych naszego stulecia wyodrębniono dwie odmiany welsh corgi: cardigan i pembroke. Obie bardzo są do siebie podobne i różnią się jedynie paroma drobiazgami pieczołowicie podkreślanymi przez wielbicieli każdej z ras. Odmiana z Pembrokeshire uważana jest za starszą. Pies ten ma prostsze nogi, mniejsze i wyżej osadzone uszy i bardziej klinowata głowę, co zbliża go wyglądem do lisa. Szczenięta z reguły rodzą się bez ogona, pozostałym ucina się go u samej nasady. Cardigan jest większy, grubokościsty i ogoniasty. Nazywano go psem długości jarda, albowiem odległość od koniuszka nosa do końca ogona równa jest walijskiemu jardowi.
WYŻEŁ CZESKI SZORSTKOWŁOSY (FOUSEK) 

Doceniona przez myśliwych sprawność działania psa powoduje rosnącą popularność. Polskie pogłowie może poszczycić się wieloma tytułami interchampiona. Wg mojej wiedzy Erwin Dembiniok był myśliwym i Jego zainteresowanie wyżłem fousek miało przede wszystkim praktyczne motywy związane z łowiectwem. Natomiast mieszkająca w Komorowie pod Warszawą pani Janina Niwińska hodowała fouski.
WYŻEŁ NIEMIECKI

Rasa jest ceniona przede wszystkim za wytrwałość, pasję, klasyczną stójkę, a także za wszechstronność. Wyżeł niemiecki pracuje w suchym polu, na terenach podmokłych, a nawet bagiennych. Ponadto może być używany do tropienia po farbie. Konkurencji podczas konkursu w klasie wyżłów wszechstronnych jest 26. Wyżeł wszechstronny jest nie tylko oceniany za stójkę, wiatr i szukanie, ale także za bobrowanie bez kaczki, za dziką nielotną kaczką, za włóczkę ptaka łownego, królika, drapieżnika, buszowanie, wyparowywanie.
WYŻEŁ WEIMARSKI

Wśród różnych teorii dotyczących pochodzenia rasy jest tzw. wątek czeski, a także francuski. Otóż w 1792 roku Karol August przebywał we Francji w celu zaznajomienia się z tamtejszymi zwyczajami łowieckimi. Podobno zabrał do Weimaru kilka francuskich szarych psów, które nazywano później „psami Karola Augusta". Utrwalenie maści nastąpiło poprzez chów wsobny. Jednak w świecie kynologicznym ta teoria o pochodzeniu wyżła weimarskiego traktowana jest z dużą rezerwą.
WYŻEŁ WĘGIERSKI KRÓTKOWŁOSY

Według wzorca wyżeł węgierski to elegancki pies o szlachetnym wyglądzie, którego lekka, sucha i szczupła budowa uosabia piękno i harmonię. Nie da się ukryć, że węgier to pies wyjątkowej urody. Oko przyciąga jego lekki, płynny i pełen gracji ruch, błyszcząca w słońcu rudozłota szata oraz szlachetna głowa.
Y
YORKSHIRE TERIER

Zwierzę, którego domeną jest aktywność, ruch, kiedy jest nieomal bez przerwy noszone w torebce czy na rękach, stanie się utrapieniem otoczenia. Będzie rozładowywało skumulowaną energię poprzez gryzienie butów, mebli czy tarmoszenie ukochanego kapelusza swojej „pańci". Dlatego yorka, dla naszego i jego dobra, nie wolno traktować jak pluszaka. Konieczna jest codzienna porcja ruchu, ale każda strona smyczy musi iść na własnych nogach... Rozładowanie energii poprzez spacer, zabawę, stanowi warunek miłej kompozycji, spokojnego, niehałaśliwego psa.
  • Co najlepsze dla naszych pupili? 
Zanim kupimy psa...
MISKI:

Odpowiednie dla psów są takie, które odpowiadają ich wzrostowi. Pies nie powinien schylać się do pokarmu, czy wody, ze względu na przeciążenie kręgosłupa.

Rodzaje Misek:
Miski na stelażu
Miski na stojaku
Miski automatyczne, multimedialne
miska  pojedyncza
Podwójne miski 
Miskę powinniśmy dobierać pod względem wielkości psa i dawki jedzenia, jaką spożywa.
Odpowiedni sprzęt - smycze, kagańce, obroża, kolczatki znajdziemy tylko w profesjonalnych sklepach. Sklepy zoologiczne nie zaopatrują się w odpowiedni sprzęt dla zwierząt. Kagańce, które sprzedawane są w każym zoologu mogą zrobić krzywdę, ze względu na ciężar i twardośc materiału z jakiego są zrobione. Mogą wybić zęby człowiekowi, jak i innemu psu.


  • Ciąża i macierzyństwo u suk
Aby suka mogła zajść w ciążę, samiec musi dokonać kopulacji. Zwykle dochodzi do zapłodnienia, gdy pies i suka złączą się na pare minut narządami rozrodczymi. 
CIĄŻA I JEJ PRZEBIEG:
OwulacjaDługość ciąży, a tym samym dzień przyjścia na świat szczeniąt, jest uzależniony od daty owulacji nazywanej DNIEM O. W rzeczywistości występuje zawsze niepewność co do ścisłego określenia dnia owulacji. Precyzyjne ustalenie tego dnia bez monitoringu rui przez lekarza weterynarii jest trudne.
Krycie

Akceptacja samca najczęściej oznacza, że poziom hormonów w organizmie suki osiągnął poziom konieczny do owulacji, a krycie w tym czasie może być skuteczne.
Nie należy jednak polegać tylko na takim wskaźniku, ponieważ wiele suk przejawia odruch akceptacji samca zdecydowanie zbyt wcześnie, lub za późno, aby mogło dojść do zapłodnienia.
Akt krycia poprzedza faza poznawania się i obwąchiwania, ale niekiedy od razu dochodzi do kopulacji. Czasem samiec podejmuje kilka prób zanim dojdzie do wspięcia się na sukę, zwłaszcza jeśli partnerzy są niedoświadczeni. Po wprowadzeniu prącia następuje odruchowy skurcz zwieracza pochwy suki, powodujący „przytrzymywane” prącia samca , aż do zakończenia kopulacji (około 15 - 30 minut), co określa się mianem skleszczenia. Pies często obraca się wtedy o 180°, ustawiając się bokiem lub tyłem do suki, co może wyglądać dziwne.

Ważne jest, aby absolutnie nie próbować rozdzielać psów na tym etapie, ponieważ może to spowodować uszkodzenie ciała i silny krwotok.

Krycie można powtórzyć dwa dni później
Odbycie kopulacji niekoniecznie oznacza, że doszło do zapłodnienia. Krycie mogło nastąpić zbyt wcześnie w stosunku do owulacji i komórka jajowa nie jest jeszcze dojrzała.Plemniki przeżywają około 7 dni w macicy, a więc do zapłodnienia może dojść nawet w kilka dni po kryciu. Często zaleca się powtórzenie krycia po dwóch dniach.
Zapłodnienie

Ciąża rozpoczyna się kiedy komórka jajowa zostaje zapłodniona przez plemniki. W wyniku zapłodnienia powstaje zarodek, który połowę materiału genetycznego zawdzięcza ojcu, a połowę matce.Komórki zarodka ulegają podziałom: do 35 dnia ciąży wykształcają się wszystkie organy i powstaje płód. Przez resztę ciąży płody rosną i dojrzewają, aby pod koniec ciąży stać się w pełni ukształtowanymi szczeniętami, gotowymi do przyjścia na świat.


Zarodki przemieszczają się w płynie macicyPod koniec pierwszego tygodnia po zapłodnieniu, zarodki migrują z trzonu do rogów macicy, swobodnie przemieszczając się w płynie macicy.
4 TYDZIEŃ 

Po upływie około 3 tygodni od krycia należy umówić się na wizytę u lekarza weterynarii w celu potwierdzenia ciąży. Lekarz może wykonać np. badanie palpacyjne lub test poziomu hormonów we krwi. Wczesne zdiagnozowanie ciąży pozwala monitorować jej przebieg: rozwój płodów i stan suki. Po 25 dniu ciąży dobrze jest wykonać badanie USG, które pozwoli poznać liczebność miotu oraz ocenić przebieg rozwoju szczeniąt.
9 TYDZIEŃ

Suka zaczyna szukać miejsca do porodu
Można zaobserwować zmiany sylwetki, „zapadnięcie się boków” suki, związane z przygotowaniem do porodu i rozluźnieniem więzadeł miednicy. Wiele suk zaczyna budować gniazdo poprzez gwałtowne drapanie podłoża. W tym czasie suce należy zapewnić spokój i możliwość odpoczynku w zacisznym miejscu.
Najważniejsze dla rodzącej suki jest bezpieczne, spokojne i dobrze jej znane miejsce Porodówka powinna znajdować się z dala od hałasu, wyścielona izolującymi od podłogi warstwami gazet i przykryta czystymi ręcznikami lub prześcieradłem.
Do porodu należy przygotować zapas czystych ręczników, gumowe rękawiczki, papierowe ręczniki oraz wagę do zważenia szczeniąt.

Przygotowanie suki do poroduU suk długowłosych należy ostrożnie wyciąć włosy wokół sromu, używając nożyczek o zaokrąglonych końcach.
Cała ciąża trwa 9 tygodni. Jeśli po upływie 10 suka się nieoszczeni należy zgłosić się do lekarza weterynarii. Jeśli szczenięta urodziły się martwe, bądź po porodzie suka dalej jest otyła, należy zgłosić się do lekarza weterynarii, gdyż płód może zagroizić jej życiu po przez zatrucie. 
Szczeniaki przez pierwsze tygodnie są ślepe. Nie należy brać ich na ręce po porodzie, gdyż suka może je odrzucić, a one same nie poznają zapachu włąsnej matki. Suka sama decyduje kiedy odstawić szczeniaki od mleka. Zwykle następuje to w momencie, kiedy szczenięta zaczynają ząbkować. Obowiązkiem matki jest zjadanie łożyska po porodzie i odchodów, jakie młode wydalają. Nie należy więc do 3 tygodnia ingerować w te sprawy. Szczeniaki można przygotować do adopcji, gdy osiągną wiek 7 tygodni. Kiedy młode zaczną chodzić, ukarze się problem w postaci penetracji każdego miejsca. Winno się pilnować by młode nie miały dostępu w ciasne miejsca i nie zaklinowały się. Trzeba także pamiętać, że matka może dostać szoku poporodowego. Należy wtedy szybko odseparować ją od szczeniąt, gdyż w efekcie może je zabić zagryzając, bądź połykając. Istnieje ryzyko odrzucenia szczeniąt przez sukę, wtedy najlepiej maluchy uśpić, gdyż same nie przeżyją.

  • ODCZYTANIE SYGNAŁÓW PSA WZGLĘDEM INNEGO PODMIOTU
 Normalny pies
Szczęśliwy, czujny pies swobodnie nosi swój ogon, czasem machając na boki (imponowanie) bez napięcia ciała. Porusza się lekko i trzyma głowę wysoko. Język może być wywieszony, a szczęki są rozluźnione. Uszy podniesione i nastawione w bok.
Prośba o zabawę
Gdy pies chce się bawić, często opada na przednie łapy, popiskuje, szczeka lub powarkuje wysoko. Może podnieść jedną łapę i przechylić się na bok, głową prawie dotykając ziemi. Może skakać do przodu i do tylu (pozorowanie ataku i ucieczki), patrząc na nas z rozluźnioną szczęką. Język lekko wysunięty
Uległość
Zaproszenie do zabawy łatwo może przejść w uległość, gdy pies bardziej przysiada na przednich łapach. Wciąż podnosi on łapy w łagodnym zaproszeniu do zabawy, zęby są schowane. Ciało nie jest napięte, pies z reguły milczy. W miarę jak człowiek się nad nim pochyla, może próbować polizać. Uległy pies często obraca się na bok. Kontakt wzrokowy krótki.
Zupełna uległość
Uszy są podwinięte. Pies opuszcza ogon i podwija go pod siebie, u nerwowych osobnikowi koniuszek ogona może drgać na boki. Głowa opuszczona, aby uniknąć kontaktu wzrokowego, podnosi się, gdy pies odzyskuje pewność siebie. Najwyższym stopniem uległości jest przewrócenie się na grzbiet, z jedną tylną łapą podniesioną i odsłonięcie brzucha.. Uszy czasami mogą być stulone.
Bojaźliwa agresja
Pies odsłania zęby, warczy nisko lub szczeka. Uszy kładzie do tyłu. Całe ciało jest napięte, tylne nogi gotowe do gwałtownego ruchu. Sierść wzdłuż środka grzbietu sterczy, ogon jest sztywny i trzymany nisko, może być podkulony.
Dominująca agresja
Bez prób odstraszania pies zbliża się pewnie trzymając uszy nastawione do przodu i ogon nastroszony. Patrzy prosto z odsłoniętymi zębami, gotowy, żeby ugryźć. Nos zmarszczony. Włos może być zjeżony.
Pies jest stworzeniem czworonożnym, człowiek zaś dwunożnym, z natury więc góruje nad psem. Pionowa pozycja ciała i bogata gestykulacja występująca u człowieka jest dla właściciela niewątpliwym atutem budzącym respekt psa. Bardzo ważne jest umiejętne wykorzystanie właściwych ruchów, chwytów, gestów oraz odpowiednich sposobów reagowania. Przykładowo: przyjmowanie pozycji dwunożnej wśród dojrzewających samców lub psów dorosłych jest jednym z najczęściej stosowanych sposobów zdobywania i utrzymywania dominacji. Jak się okazuje z obserwacji najlepiej takie zachowanie zignorować, ale można również temu zapobiec. Stosując wcześniej zestaw zachowań, które pozbawią psa chęci do dominacji (tabela nr 4 wg Kaleta 1999- zmodyfikowane), człowiek we właściwy sposób daje mu do zrozumienia, czego od niego wymaga. Należy jednak pamiętać, że gdy na skutek dotychczasowego złego wychowania już utraciliśmy dominacje wobec psa jej odzyskanie powinno mieć charakter stopniowy. W przeciwnym razie, posiadając psa o skłonnościach do dominacji możemy oczekiwać agresywnej odpowiedzi z jego strony.






..
.TREŚĆ WSZYSTKICH MATERIAŁÓW ZOSTAŁA WYKORZYSTANA PO PRZEZ INNE PORTALE INTERNETOWE I SŁUŻY WYŁĄCZNIE JAKO ZBIÓR INFORMACJI 
Twoja strona firmowa - szybko i za darmo!